7,258,491 ξενοδοχείασε 60 κατηγορίες
Στον μυχό του Παγασητικού, ο Βόλος είναι η πόλη των Αργοναυτών: μια μακριά πεζοδρομημένη παραλιακή, βιομηχανικά κτίρια που έγιναν σχολές του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η ιστορική συνοικία των Παλαιών εκεί όπου αρκετοί τοποθετούν την αρχαία Ιωλκό, και δύο σημαντικοί νεολιθικοί οικισμοί, το Σέσκλο, από τους αρχαιότερους της Ευρώπης, και το Διμήνι, λίγα μόλις χιλιόμετρα έξω από το κέντρο. Και πάνω από όλα, το Πήλιο σε απόσταση αναπνοής.
Στην ομάδα της Travelmyth ετοιμάσαμε αυτόν τον οδηγό για όσα αξίζει να δείτε μέσα και γύρω από τον Βόλο. Σας πηγαίνουμε από την παραλιακή με την Αργώ μέχρι τα αναγεννημένα εργοστάσια, από τη Γορίτσα με την εκκλησία μέσα στο σπήλαιο μέχρι τους νεολιθικούς οικισμούς δίπλα στην πόλη, και κλείνουμε με πρακτικές πληροφορίες για την περιήγησή σας. Είμαστε η μηχανή αναζήτησης διαμονής που ταξινομεί τα καταλύματα ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες κάθε χρήστη, οπότε στο τέλος θα βρείτε και προτάσεις για το πού να μείνετε.
Κάθε βόλτα στον Βόλο ξεκινά από τη Λεωφόρο Αργοναυτών, τον πεζοδρομημένο παραλιακό δρόμο κατά μήκος του λιμανιού. Μην ξεχνάτε ότι βρίσκεστε στην πόλη των Αργοναυτών: το όνομα του δρόμου δεν είναι τυχαίο, και το πιο φωτογραφημένο σημείο του είναι το αραγμένο στο λιμάνι ομοίωμα της Αργούς, του μυθικού πλοίου που, κατά τον μύθο, ξεκίνησε από εδώ για την Κολχίδα.
Το σημερινό πλοίο είναι ένα πιστό αντίγραφο. Έχει μήκος 28,5 μέτρα και είναι πεντηκόντορος, με 50 κουπιά και 50 κωπηλάτες, ενώ το πλάτος του είναι γύρω στα 4,20 μέτρα. Για την κατασκευή του συγκεντρώθηκε ξυλεία από το Πήλιο και χρησιμοποιήθηκαν εργαλεία και τεχνικές της αρχαιότητας.
Η ανακατασκευή της Αργούς ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Δήμου Βόλου το 2004 και το πλοίο ολοκληρώθηκε το 2006, με ναυπηγό και καπετάνιο τον Απόστολο Κούρτη. Λίγα χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 2008, η σύγχρονη Αργώ απέπλευσε από τον Βόλο για την Αδριατική και συμπλήρωσε 650 ναυτικά μίλια (1.203,8 χιλιόμετρα), αποδεικνύοντας ότι δεν είναι απλώς ένα στατικό έκθεμα.
Στο ανατολικό άκρο του λιμανιού, πάνω στη Λεωφόρο Αργοναυτών, ξεχωρίζουν από μακριά οι δύο εντυπωσιακοί τρούλοι με το χαρακτηριστικό ασημί χρώμα: είναι η πρώην καπναποθήκη Παπαστράτου. Χτίστηκε το 1935 για την αποθήκευση και τη μηχανική επεξεργασία του καπνού, και οι δύο τρούλοι της έγιναν, μαζί με την Αργώ, τα πιο σημαντικά τοπόσημα της πόλης.
Το 1985 η καπναποθήκη περιήλθε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και σήμερα στεγάζει την Πρυτανεία και τις διοικητικές υπηρεσίες του, καθώς και δύο οργανωμένες αίθουσες συνεδρίων. Το συγκρότημα της Λεωφόρου Αργοναυτών δεν περιορίζεται στην καπναποθήκη: περιλαμβάνει και δύο άλλα νεότερα κτίρια του Πανεπιστημίου που συνδυάζουν την παράδοση με τη σύγχρονη αρχιτεκτονική και αξίζουν μια στάση.
Συνεχίζοντας στην παραλιακή, στην κεντρική παραλία του Βόλου δεσπόζει το κινηματοθέατρο Αχίλλειον. Σχεδιάστηκε το 1925 από τον βολιώτη αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Αργύρη. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και λειτουργεί σήμερα ως πολυχώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων με δύο αίθουσες κινηματογράφου: η ισόγεια έχει χωρητικότητα 220 θέσεων και ο πρώτος όροφος 148 θέσεων.
Δίπλα στην παραλιακή βρίσκεται και το ξενοδοχείο Αίγλη, χαρακτηριστικό δείγμα Art Nouveau σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Κασσιόπουλο, με πρώτο έτος λειτουργίας το 1938. Συνδέεται με το γειτονικό ξενοδοχείο Παλλάς, του οποίου η ανέγερση ξεκίνησε το 1921 και ολοκληρώθηκε το 1928. Το Παλλάς ανήκε στην οικογένεια Σκρέτα, από την οποία πήρε το όνομά της και η στοά που ενώνει τα δύο κτίρια. Έπειτα από διετή αναμόρφωση, το Αίγλη επαναλειτούργησε το 1996, ενωμένο πλέον με το Παλλάς.
Λίγο πιο πέρα, η παραλιακή ανοίγει στο Πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου, μια αστική όαση με δέντρα και θάλασσα μπροστά. Στο πάρκο θα δείτε ολόσωμο άγαλμα του Ελευθερίου Βενιζέλου, έργο του Ιωάννη Παρμακέλη, καθώς και προτομές του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Στην καρδιά του πάρκου δεσπόζει ο Ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, χτισμένος το 1936 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχου. Είναι ένα από τα τρία μεγάλα έργα ναοδομίας που σχεδίασε ο Ζάχος στον Βόλο, και η περίτεχνη αρχιτεκτονική του σε συνδυασμό με την καίρια θέση του στην παραλία τον κατέστησαν σημείο αναφοράς της σύγχρονης πόλης.
Από τον Άγιο Κωνσταντίνο ο περίπατος συνεχίζει ανατολικά, προς τον Άναυρο. Στη διαδρομή θα προσέξετε το Ξενία, ένα από τα ξενοδοχεία του τουριστικού προγράμματος Ξενία του ΕΟΤ, που άφησε σημαντικά δείγματα μοντερνισμού με καθαρές γεωμετρικές γραμμές εναρμονισμένες με το περιβάλλον τους.
Στο τέλος της διαδρομής, στο πάρκο του Αναύρου, σας περιμένει μια υπαίθρια γλυπτοθήκη. Από τις 14 Ιουλίου έως τις 27 Αυγούστου 1988 πραγματοποιήθηκε στον Βόλο η Α' Διεθνής Συνάντηση Γλυπτικής, με καλλιτέχνες από την Ελλάδα, την Κύπρο, τη Βουλγαρία, τη Γιουγκοσλαβία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Τα έργα που δημιουργήθηκαν τότε κοσμούν ακόμη και σήμερα το πάρκο.
Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και το σπίτι του λαογράφου Κίτσου Μακρή (1917-1988). Ο οίκος του ανήκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και λειτουργεί ως Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή, με τη συλλογή, τη βιβλιοθήκη και το αρχείο του.
Στην ανατολική πλευρά της πόλης υψώνεται η Γορίτσα, ένας χαμηλός λόφος ύψους 200 μέτρων· το όνομά του προέρχεται από τη σλαβική λέξη Gora, που σημαίνει «βουνό». Πάνω στον λόφο εντοπίστηκε αρχαία πόλη έκτασης 400 περίπου στρεμμάτων, που χτίστηκε πιθανόν από τον Φίλιππο τον Β΄. Μια άλλη εκδοχή αποδίδει την κατασκευή των τειχών στον Κάσσανδρο, στα χρόνια ανάμεσα στο 316 και 298 π.Χ.
Η πόλη οργανώθηκε κατά το ιπποδάμειο σύστημα, με κάθετους και οριζόντιους δρόμους, και υπολογίζεται ότι είχε 400-500 σπίτια και 3.000-3.500 κατοίκους. Το τείχος της είχε συνολικό μήκος 2.800 μέτρα, ενισχυόταν από 33 πύργους και διέθετε τρεις πύλες, τη βόρεια, την ανατολική και τη δυτική. Η ιστορία της έκλεισε όταν, περί το 294 π.Χ., οι κάτοικοί της συνοικίστηκαν στην αρχαία Δημητριάδα.
Στην πλαγιά του λόφου, στο σημείο όπου η Γορίτσα συναντά τη θάλασσα, σας περιμένει μια ασυνήθιστη εκκλησία: η Παναγία Τρύπα, χτισμένη μέσα σε σπήλαιο. Είναι αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου, λειτούργησε για πρώτη φορά το 1892, και το 1950 ολοκληρώθηκε με την κατασκευή μεγαλύτερου νάρθηκα μπροστά από το σπήλαιο.
Αν υπάρχει ένα μέρος που συμπυκνώνει τη βιομηχανική ιστορία του Βόλου, αυτό είναι το Εργοστάσιο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα. Ιδρύθηκε το 1926 από τους Νικόλαο και Σπυρίδωνα Τσαλαπάτα και λειτούργησε για πάνω από πενήντα χρόνια, ως το 1978. Στην ακμή του απασχολούσε 250 άτομα, η ισχύς των μηχανημάτων του έφθανε τους 300 ίππους και η ετήσια παραγωγή του τα 8-9 εκατομμύρια τεμάχια διαφόρων τύπων, σε μια συνολική έκταση 22.000 τ.μ.
Το πιο εντυπωσιακό κομμάτι του εργοστασίου είναι η κάμινος Hoffmann, ένας φούρνος 24ωρης καύσης όπου ψήνονταν τα τούβλα και τα κεραμίδια. Είναι η μοναδική κάμινος του είδους της στην Ελλάδα. Είχε περίπου 17 μέτρα πλάτος και 52 μέτρα μήκος και χωριζόταν σε 20 διαμερίσματα, ενώ έσβησε μόνο κατά την περίοδο της Κατοχής και δύο φορές στους καταστροφικούς σεισμούς του 1954-56.
Σήμερα το συγκρότημα στεγάζει το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα, που λειτουργεί υπό την ευθύνη του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς και παρουσιάζει την καθημερινή ζωή στο εργοστάσιο και όλα τα στάδια παραγωγής διαφορετικών τύπων τούβλων και κεραμιδιών. Το εργοστάσιο απλωνόταν σε συνολική έκταση 22.000 τ.μ., ενώ το μουσείο δημιουργήθηκε στους χώρους του κυρίως εργοστασίου. Κατά την τελευταία επίσημη ενημέρωση, το μουσείο παραμένει κλειστό για το κοινό λόγω των ζημιών που προκάλεσε η κακοκαιρία Daniel. Ελέγξτε την επίσημη σελίδα του πριν από την επίσκεψή σας.
Στο εμπορικό κέντρο, μεταξύ των οδών 28ης Οκτωβρίου, Μακεδονομάχων, Ερμού και Παύλου Μελά, βρίσκεται το συγκρότημα της Καπνοβιομηχανίας Ματσάγγου. Ιδρύθηκε το 1890 από τον καπνέμπορο Νικόλαο Ματσάγγο από το Κατηχώρι Πηλίου, και το 1918 τη διεύθυνση ανέλαβαν οι δύο γιοι του, ο Ιωάννης και ο Κωνσταντίνος, ιδρύοντας την ετερόρρυθμη εταιρία «Αδελφοί Ματσάγγου».
Στην ακμή της η Ματσάγγου απασχολούσε σχεδόν 2.000 εργάτες και ήταν πρώτη σε παραγωγή στην Ελλάδα. Το 1970 το εργοστάσιο τέθηκε σε αναγκαστική διαχείριση και το 1972 σταμάτησε η παραγωγή· σήμερα μέρος του κτιρίου έχει ανακατασκευαστεί και στεγάζει το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Λίγο πιο πέρα, η Ηλεκτρική Εταιρεία Βόλου ιδρύθηκε το 1911 ως η πρώτη ανώνυμη εταιρεία στην πόλη, με τη συμμετοχή του τοπικού κεφαλαίου, και υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες ηλεκτροπαραγωγικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Το συγκρότημα κρίθηκε διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού και αγοράστηκε από τον Δήμο Βόλου για να στεγάσει τις δραστηριότητες του Κέντρου Μουσικού Θεάτρου· σήμερα η Παλιά Ηλεκτρική στεγάζει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου, τη Δημοτική Σχολή Χορού και θέατρο.
Στην ίδια διαδρομή θα συναντήσετε και τους Κυλινδρόμυλους Λούλη, που χτίστηκαν το 1918 ως ο πρώτος ατμόμυλος της περιοχής, με πρωτοποριακό για την εποχή ελβετικό σύστημα εγκαταστάσεων. Πιο πέρα στέκεται η Κίτρινη Αποθήκη, η πρώην καπναποθήκη της αμερικανικής εταιρίας Tobacco Co., που στη διάρκεια της Κατοχής λειτούργησε ως τόπος φυλάκισης και βασανιστηρίων της Γκεστάπο. Κοντά της, το κτίριο Σπίρερ χτίστηκε το 1926 για λογαριασμό του εμπορικού οίκου Χέρμαν Σπίρερ και στέγασε την καπναποθήκη του.
Στη δυτική μεριά της πόλης βρίσκεται η ιστορική συνοικία των Παλαιών, εκεί όπου τοποθετείται η αρχαία Ιωλκός. Ο οικισμός τειχίστηκε από τον Ιουστινιανό το 551 μ.Χ., και στον λόφο αυτόν, που είχε σχηματιστεί με τον χρόνο πάνω σε ένα μυκηναϊκό παλάτι των μέσων της 2ης χιλιετίας π.Χ., μετοίκησαν αργότερα και οι κάτοικοι της γειτονικής Δημητριάδας.
Το Κάστρο των Παλαιών καταλάμβανε έκταση 60 περίπου στρεμμάτων. Τα τείχη του σώζονταν έως το 1889, οπότε κατεδαφίστηκε μεγάλο τμήμα τους· σήμερα διατηρούνται η ανατολική και η δυτική πλευρά σε ύψος έως 7 μέτρα. Στη θέση της σημερινής εκκλησίας των Αγίων Θεοδώρων υπήρχε αρχαϊκός ναός δωρικού ρυθμού της Αρτέμιδος Ιωλκίας, και αρχιτεκτονικά του μέλη, κίονες και επιστύλια, χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του βυζαντινού τείχους.
Στα Παλαιά, μέσα στο υπόγειο γκαράζ του συγκροτήματος Village, εκτίθενται και ρωμαϊκά λουτρά, τα οποία έχει αναδείξει η αρχαιολογική υπηρεσία, προσφέροντας μια απρόσμενη συνάντηση με την αρχαιότητα κάτω από τη σύγχρονη πόλη.
Στην πλατεία ξεχωρίζει το Δημαρχείο του Βόλου, που χτίστηκε το 1970 με σχέδια του αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη· ο Πικιώνης εναρμόνισε το στυλ του με την αρχιτεκτονική των κτισμάτων του Πηλίου, δίνοντας στο κτίριο έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.
Στην ίδια πλατεία βρίσκεται το Δημοτικό Θέατρο Βόλου «Βαγγέλης Παπαθανασίου». Το πρώτο θέατρο της πόλης ιδρύθηκε το 1894 επί δημαρχίας Αλέξανδρου Τοπάλη και εγκαινιάστηκε το 1897 επί δημαρχίας Ιωάννη Χατζηαργύρη. Το νέο κτίριο εγκαινιάστηκε γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1980 στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Πάνο Τσολάκη, και κατά την εποχή του διέθετε μία από τις μεγαλύτερες σκηνές της Μεσογείου· το ανακαινισμένο θέατρο ονομάστηκε προς τιμήν του Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Κοντά στο εμπορικό κέντρο δεσπόζει ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Νικολάου, η πρώτη από τις τρεις εκκλησίες που σχεδίασε για τον Βόλο ο αρχιτέκτονας Αριστοτέλης Ζάχος (Καστοριά 1871 - Αθήνα 1939), ο οποίος σχεδίαζε ναούς και κτίρια με βάση βυζαντινά και παραδοσιακά πρότυπα. Ο ναός θεμελιώθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1928, αποπερατώθηκε το 1934 και εγκαινιάστηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1934 από τον Μητροπολίτη Δημητριάδος Γερμανό.
Στο προαύλιο του ναού διατηρείται το παλιό καμπαναριό, που αποδίδεται στον Ιταλό γλύπτη Previsan και χρονολογείται στο 1884. Ο ίδιος γλύπτης φιλοτέχνησε και το άγαλμα της Αθηνάς στον σιδηροδρομικό σταθμό. Αξίζει μια στάση πριν συνεχίσετε.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Βόλου είναι ένα αληθινό έργο τέχνης. Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Εβαρίστο ντε Κίρικο, πατέρα του ζωγράφου Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, και άνοιξε στις 22 Απριλίου 1884 από την εταιρεία Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, με τα εγκαίνια να πραγματοποιεί ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄. Είναι ένα από τα λίγα κτήρια που διασώθηκαν από τους σεισμούς που έπληξαν τον Βόλο τη δεκαετία του 1950.
Στον σταθμό βρίσκεται το μαρμάρινο άγαλμα της θεάς Αθηνάς, έργο του Ιταλού γλύπτη G. Previsan, που κατασκευάστηκε το 1884 και τοποθετήθηκε εκεί με την ευκαιρία των εγκαινίων του Θεσσαλικού Σιδηροδρόμου. Στον πρώτο όροφο του κτιρίου λειτουργεί σιδηροδρομικό μουσείο. Από εδώ ξεκινούσε η μετρικού πλάτους γραμμή Βόλου-Λάρισας, μήκους 61 χιλιομέτρων, που εγκαινιάστηκε επίσης στις 22 Απριλίου 1884 από τον βασιλιά Γεώργιο Α΄.
Πέρα από το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας στο Τσαλαπάτα και το Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλίας, ο Βόλος έχει και άλλα μουσεία που αξίζουν την επίσκεψη. Το σημαντικότερο είναι το Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο, ένα από τα παλαιότερα μουσειακά ιδρύματα, κτισμένο σε νεοκλασικό ρυθμό. Ολοκληρώθηκε το 1909 χάρη στη δωρεά του ομογενούς Αλέξιου Αθανασάκη, με καταγωγή από την Πορταριά Πηλίου.
Σκοπός της ίδρυσής του ήταν η στέγαση και έκθεση των γραπτών επιτύμβιων στηλών που βρέθηκαν στους πύργους των τειχών της αρχαίας Δημητριάδας. Σήμερα οι επιτύμβιες γραπτές στήλες της Δημητριάδας φυλάσσονται εδώ, μέσα σε μια συλλογή που καλύπτει από την παλαιολιθική περίοδο έως τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Λίγα χιλιόμετρα δυτικά του Βόλου βρίσκονται δύο νεολιθικοί οικισμοί που ξεχωρίζουν στην ιστορία της περιοχής. Το Σέσκλο, που απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα δυτικά από την πόλη, θεωρείται ένας από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους νεολιθικούς οικισμούς της Ελλάδας και της Ευρώπης· κατοικήθηκε για πρώτη φορά στην αρχή της 7ης χιλιετίας, γύρω στο 6800 π.Χ., και ερημώθηκε λίγο πριν το τέλος της 5ης χιλιετίας π.Χ., γύρω στο 4400 π.Χ.
Ο οικισμός του Σέσκλου εκτεινόταν σε έκταση μεγαλύτερη των 100 στρεμμάτων, με ένα τμήμα του να απλώνεται πάνω στον λόφο Καστράκι, γνωστό ως Ακρόπολη ή Σέσκλο Α.
Το Διμήνι, που απέχει περίπου 4 χιλιόμετρα από τον Βόλο, είναι ένας σημαντικός και γνωστός οικισμός της νεότερης νεολιθικής εποχής, χρονολογημένος γύρω στο 4800 π.Χ. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του είναι οι έξι ομόκεντροι, σχεδόν κυκλικοί τοίχοι που το περιβάλλουν, κατασκευασμένοι από μικρές σχιστολιθικές πέτρες.
Κοντά στον νεολιθικό οικισμό αποκαλύφθηκε αργότερα και μια μυκηναϊκή πόλη: το 1977 ο Γιώργος Χουρμουζιάδης συνέχισε τις ανασκαφές, και το 2001 ήρθε στο φως το μυκηναϊκό συγκρότημα, που θεωρείται από τα σημαντικότερα μυκηναϊκά μνημεία της Θεσσαλίας. Αποτελείται από δύο μεγάλα μέγαρα που πλαισιώνονται από μικρότερα κτήρια και συνδέονται με εσωτερική αυλή, ιδρύθηκε στις αρχές του 13ου αι. π.Χ. και εγκαταλείφθηκε στις αρχές του 12ου αι. π.Χ., ενώ στον χώρο σώζονται και μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι. Η πόλη αυτή ταυτίζεται πιθανότατα με τη μυκηναϊκή Ιωλκό, από την οποία, κατά τον μύθο, ξεκίνησε η αργοναυτική εκστρατεία.
Μπορείτε να επισκεφθείτε εύκολα και τα δύο σημεία μαζί, σε μια απογευματινή εκδρομή λίγων ωρών από τον Βόλο.
Στην απέναντι ακτή του Παγασητικού ιδρύθηκε το 294 π.Χ. η αρχαία Δημητριάδα, από τον Δημήτριο Α΄ τον Πολιορκητή. Για να γεμίσει την πόλη του, ο Δημήτριος μετακίνησε εκεί, μεταξύ άλλων, τους κατοίκους των οικισμών Νηλείας, Παγασών, Ορμενίου, Ριζούντος, Σηπιάδος, Ολιζώνος, Βοίβης και Ιωλκού. Η πόλη περιβαλλόταν από τείχος μήκους 11 χιλιομέτρων με πύργους, ενώ σήμερα σώζονται το Ηρώο, το θέατρο, τμήμα του υδραγωγείου και, στο ψηλότερο σημείο, η οχυρωμένη Ακρόπολη.
Από τη Δημητριάδα προέρχονται και οι ζωγραφιστές επιτύμβιες στήλες που σήμερα κοσμούν το Αθανασάκειο. Σώθηκαν χάρη σε μια ιστορική σύμπτωση: το 88 π.Χ., όταν ο στόλος του βασιλέα του Πόντου Μιθριδάτη πολιόρκησε την πόλη, επισκευάστηκαν βιαστικά τα παραθαλάσσια τείχη και ενισχύθηκαν πέντε πύργοι για να τοποθετηθούν καταπέλτες. Πολλές γραπτές στήλες από το νότιο νεκροταφείο χρησιμοποιήθηκαν τότε ως πρόχειρο οικοδομικό υλικό και εντοιχίστηκαν στους πύργους· καλυμμένες από τις πλίνθους, διατήρησαν τα χρώματά τους και αποτελούν σήμερα μοναδικά δείγματα της αρχαίας ζωγραφικής.
Η Νέα Ιωνία απλώνεται δυτικά και βορειοδυτικά του κέντρου του Βόλου και σήμερα αποτελεί δημοτική ενότητα του Δήμου Βόλου, καθώς και μέρος του ευρύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος της πόλης, με φυσικό όριο τον ποταμό Κραυσίδωνα. Δημιουργήθηκε ως προσφυγικός συνοικισμός μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, όταν πρόσφυγες από τη Σμύρνη και την υπόλοιπη Μικρά Ασία εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Οι πρώτοι κάτοικοι του νεότερου οικισμού ήταν πρόσφυγες που έφτασαν στην περιοχή μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Αρχικά η περιοχή ήταν γνωστή ως «Προσφυγικός Συνοικισμός», ενώ το 1947 αναγνωρίστηκε ως Δήμος Νέας Ιωνίας, σε ανάμνηση των πατρίδων της Ελληνικής Ιωνίας.
Με τους Μικρασιάτες πρόσφυγες συνδέεται στενά και η μεγάλη παράδοση των τσιπουράδικων στον Βόλο, που πήρε τη δική της ιδιαίτερη μορφή μετά το 1922, όταν οι πρόσφυγες έφεραν μαζί τους συνήθειες, γεύσεις και τρόπους κοινωνικής συναναστροφής από τη Σμύρνη και τη Μικρά Ασία.
Στα βόρεια της πόλης, ανηφορίζοντας προς τον Άνω Βόλο, στην Ανακασιά σας περιμένει η οικία Κοντού, γνωστή ως Μουσείο Θεόφιλου. Το 1912 ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος Χατζημιχαήλ φιλοτέχνησε τη σάλα του σπιτιού, που είχε αγοράσει το 1905 ο εύπορος μυλωνάς Γιάννης Κοντός από τον Άνω Βόλο· στην πάνω ζώνη της σάλας βρίσκονται 14 μεγάλες ενεπίγραφες παραστάσεις με θέματα από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Δυτικά του Βόλου, στις βόρειες ακτές του Παγασητικού, βρίσκεται η Νέα Αγχίαλος, μια ξεχωριστή παραθαλάσσια πόλη που ανήκει σήμερα στον Δήμο Βόλου. Ιδρύθηκε το 1908 από τους Αγχιαλίτες πρόσφυγες, μετά την καταστροφή της Παλαιάς Αγχιάλου της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1906, και οι πρόσφυγες έφεραν μαζί τους τα κλήματα των αμπελιών τους· το 1918 ίδρυσαν συνεταιρισμό, και ο Αγροτικός Οινοποιητικός Συνεταιρισμός «Η ΔΗΜΗΤΡΑ» συνεχίζει τη μακροχρόνια παράδοση καλλιέργειας του αμπελιού. Μέσα στη Νέα Αγχίαλο βρίσκεται και ο αρχαιολογικός χώρος των Παλαιοχριστιανικών Φθιωτίδων Θηβών, γνωστών και ως Χριστιανικών Θηβών, που ήκμασαν κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο· στον αρχαιολογικό χώρο έχουν αποκαλυφθεί δέκα παλαιοχριστιανικές βασιλικές με ποικιλόμορφα ψηφιδωτά δάπεδα, ώσπου ο οικισμός πυρπολήθηκε στα μέσα του 7ου αιώνα, την εποχή των σλαβικών μετακινήσεων.
Ένα από τα μεγάλα προσόντα του Βόλου είναι η γειτνίαση με το Πήλιο. Το πιο κοντινό χωριό στην πόλη είναι η Πορταριά, ενώ κάτι λιγότερο από 3 χιλιόμετρα πιο πάνω βρίσκεται η Μακρινίτσα, που απέχει 17 χιλιόμετρα από τον Βόλο. Η Μακρινίτσα είναι χαρακτηρισμένη ως διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός απολύτου προστασίας και είναι σκαρφαλωμένη σε υψόμετρο από 300 έως 850 μέτρα.
Η Μακρινίτσα είναι γνωστή και ως «Μπαλκόνι του Πηλίου»: τον χαρακτηρισμό τον αποδίδουν στον Ελευθέριο Βενιζέλο, που επισκέφθηκε το χωριό το 1934.
Από τα Άνω Λεχώνια αναχωρεί ο «Μουτζούρης», το γνωστό τρενάκι του Πηλίου. Τον σχεδιασμό και την επίβλεψη των έργων του σιδηροδρόμου στην περιοχή ανέλαβε ο Ιταλός μηχανικός Εβαρίστο ντε Κίρικο, πατέρας του ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Η γραμμή έχει πλάτος μόλις 60 εκατοστά και κατασκευάστηκε σταδιακά, σε φάσεις από τις αρχές ως τα μέσα της δεκαετίας του 1890 και έως το 1903, οπότε επεκτάθηκε έως τις Μηλιές.
Σήμερα η τουριστική διαδρομή του Μουτζούρη ακολουθεί τη γραμμή Άνω Λεχώνια-Μηλιές, μήκους περίπου 15 χιλιομέτρων, με μέγιστη ταχύτητα γύρω στα 20 χιλιόμετρα την ώρα, σε μια από τις πιο όμορφες διαδρομές για όσους θέλουν να συνδυάσουν τον Βόλο με το βουνό.
Ο Βόλος απέχει οδικώς περίπου 326 χιλιόμετρα από την Αθήνα (γύρω στις 3 ώρες και 15 λεπτά) και περίπου 206 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη (γύρω στις 2 ώρες και 9 λεπτά)· οι αποστάσεις και οι χρόνοι μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τη διαδρομή. Ο Βόλος εξυπηρετείται επίσης από το αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου, περίπου 30 χιλιόμετρα από την πόλη, το οποίο πραγματοποιεί περιορισμένο αριθμό κυρίως εποχικών πτήσεων. Η σύνδεση Βόλου–Λάρισας της Hellenic Train εκτελείται αυτή την περίοδο με λεωφορεία, γι’ αυτό ελέγξτε τα ισχύοντα δρομολόγια πριν ταξιδέψετε.
Καλύτερες εποχές για την πόλη και τα αξιοθέατά της είναι η άνοιξη και η αρχή του φθινοπώρου, όταν η παραλιακή και τα τσιπουράδικα είναι ζωντανά, χωρίς την έντονη κίνηση των καλοκαιρινών μηνών, και οι αρχαιολογικοί χώροι του Σέσκλου και του Διμηνίου είναι ευχάριστοι για περπάτημα. Για ωράρια και εισιτήρια των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων, επιβεβαιώστε τα στοιχεία στις επίσημες ιστοσελίδες πριν την επίσκεψή σας, καθώς αλλάζουν εποχιακά. Για τη στάθμευση, το κέντρο γύρω από την παραλιακή έχει περιορισμένες θέσεις, οπότε πολλοί προτιμούν να σταθμεύσουν λίγο πιο έξω και να περπατήσουν.
Για τη διαμονή σας, στην Travelmyth θα βρείτε δεκάδες καταλύματα στον Βόλο ταξινομημένα ανάλογα με τα ενδιαφέροντά σας, είτε προτιμάτε διαμονή κοντά στη θάλασσα, είτε κατάλυμα με πισίνα, είτε μια boutique επιλογή με χαρακτήρα. Μπορείτε να συνδυάσετε φίλτρα και να βρείτε γρήγορα την επιλογή που ταιριάζει στο πώς θέλετε να ταξιδέψετε.