7,258,491 ξενοδοχείασε 60 κατηγορίες
Η Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε το 316/315 π.Χ. Είκοσι τρεις αιώνες μετά, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας φιλοξενεί 15 μνημεία UNESCO, ενώ η ιστορία της αποτυπώνεται σε κάθε γωνιά: από τα ρωμαϊκά ανάκτορα και τους βυζαντινούς ναούς μέχρι τα οθωμανικά λουτρά. Στη «Νύμφη του Θερμαϊκού», διαφορετικές εποχές συνυπάρχουν σε μικρή απόσταση μεταξύ τους και τις ανακαλύπτετε περπατώντας από γειτονιά σε γειτονιά.
Στην ομάδα της Travelmyth, της μηχανής αναζήτησης διαμονής που εξειδικεύεται στις εξατομικευμένες προτάσεις ανάλογα με τα ενδιαφέροντα κάθε χρήστη, ετοιμάσαμε αυτόν τον οδηγό για όσα αξίζει πραγματικά να δείτε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκινάμε από τον Λευκό Πύργο, το σύμβολο της πόλης, και τη Ροτόντα, και συνεχίζουμε σε βυζαντινές εκκλησίες, αγορές που μυρίζουν μπαχαρικά, κάστρα με θέα ως τον Θερμαϊκό και γωνιές που ούτε πολλοί ντόπιοι δεν ξέρουν.
Ο Λευκός Πύργος στέκεται στο σημείο όπου το θαλάσσιο τείχος συναντούσε το χερσαίο. Χτίστηκε το 1535/36, περίπου έναν αιώνα μετά την οθωμανική κατάκτηση του 1430. Έχει ύψος 33,90 μέτρα, διάμετρο 22,70 και έξι ορόφους.
Το όνομά του είναι μια ιστορία από μόνο του: Πύργος του Λέοντος, μετά Πύργος της Καλαμαρίας, μετά «Πύργος του Αίματος» όσο λειτουργούσε ως φυλακή. Το 1883, με διαταγή του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β', ο πύργος ασβεστώθηκε. Σύμφωνα με την παράδοση, το έργο ανέλαβε ο κατάδικος Νάθαν Γκουελεντί με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Έκτοτε επικράτησε η ονομασία «Λευκός Πύργος». Σήμερα στεγάζει μουσείο για την ιστορία της πόλης, με θέα 360 μοιρών στον Θερμαϊκό από την κορυφή.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας για την ιστορία, τους ορόφους, το ωράριο και τα εισιτήρια: Λευκός Πύργος: Ιστορία, μουσείο και θέα από το σύμβολο της Θεσσαλονίκης.
Η Ροτόντα κατασκευάστηκε από τον Καίσαρα Γαλέριο στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. Οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει αν προοριζόταν για μαυσωλείο ή ναό. Ο ίδιος ο Γαλέριος, πάντως, δεν θάφτηκε ποτέ εδώ.
Οι αριθμοί της εξηγούν γιατί επιβλήθηκε στο τοπίο επί 17 αιώνες: ύψος 29,80 μέτρα, εσωτερική διάμετρος 24,50, τοίχοι πάχους έως 6,30. Τα ψηφιδωτά της είναι από τα αρχαιότερα σωζόμενα της Ανατολής και συγκρίνονται με εκείνα της Ραβέννας. Υπήρξε εκκλησία, τον 16ο αιώνα Μητρόπολη της πόλης, μετά τζαμί, ο μιναρές της είναι ο μοναδικός που σώζεται στη Θεσσαλονίκη. Από το 1988 ανήκει στα μνημεία της UNESCO.
Ο πλήρης οδηγός επίσκεψης με πληροφορίες για τις ιστορικές φάσεις, τα ψηφιδωτά και το ωράριο λειτουργίας: Ροτόντα Θεσσαλονίκης: Ιστορία, ψηφιδωτά και πρακτικός οδηγός επίσκεψης.
Στον ίδιο άξονα με τη Ροτόντα, η Αψίδα του Γαλερίου κατασκευάστηκε το 305 μ.Χ. για να γιορτάσει τη νίκη του αυτοκράτορα επί των Περσών. Η μεγάλη καμάρα φτάνει τα 12,5 μέτρα ύψος.
Κοιτάξτε τα ανάγλυφά της από κοντά: σκηνές από τις εκστρατείες σε Μεσοποταμία και Περσία. Η Ροτόντα, η Αψίδα και τα ανάκτορα ήταν κομμάτια του ίδιου αυτοκρατορικού συγκροτήματος, δεμένα με μια πομπική οδό, γι' αυτό και σήμερα τα βλέπετε όλα σε απόσταση λίγων λεπτών. Οι Θεσσαλονικείς τη λένε απλώς «Καμάρα».
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας: Καμάρα: Η Αψίδα του Γαλερίου και το σημείο συνάντησης της Θεσσαλονίκης.
Τα Ανάκτορα του Γαλερίου χτίστηκαν την περίοδο της Ρωμαϊκής Τετραρχίας (297-307 μ.Χ.) και το συγκρότημά τους περιλάμβανε τον Ιππόδρομο, την Αψίδα, τη Ροτόντα και το Οκτάγωνο. Τα ερείπιά τους απλώνονται σήμερα γύρω από την πλατεία Ναυαρίνου, ενώ ο Ιππόδρομος δεν σώζεται.
Γύρω από την πλατεία Ναυαρίνου, τα ρωμαϊκά ερείπια βρίσκονται ανάμεσα σε καφετέριες και φοιτητικά στέκια, δημιουργώντας μια χαρακτηριστική εικόνα της Θεσσαλονίκης.
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης και η βασιλική του από τους σημαντικότερους παλαιοχριστιανικούς ναούς της πόλης. Ο σημερινός ναός, πεντάκλιτη βασιλική που ξεπερνά τα 43 μέτρα μήκος, χτίστηκε τον 7ο αιώνα από τον επίσκοπο Ιωάννη, πάνω στα ερείπια παλαιότερου.
Η ιστορία του είναι γεμάτη καταστροφές και επιστροφές: έγινε τζαμί το 1492/93, ξαναλειτούργησε μετά το 1912, κάηκε στη μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Η κάρα του Αγίου επέστρεψε από την Ιταλία το 1978 και τα υπόλοιπα λείψανα το 1980. Στην Κρύπτη, κάτω από το εγκάρσιο κλίτος, κατά την παράδοση ο τόπος του μαρτυρίου του το 303, λειτουργεί σήμερα έκθεση με γλυπτά και αρχιτεκτονικά μέλη του ναού. Στις 26 Οκτωβρίου, γιορτή του Αγίου, η πόλη αργεί.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας: Ναός Αγίου Δημητρίου: Ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης και η Κρύπτη του.
Διαθέσιμο στα ελληνικά
Η Αγία Σοφία χτίστηκε στα τέλη του 7ου αιώνα, σε μίμηση της ομώνυμης εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Στη λατινοκρατία υπήρξε ο καθεδρικός ναός των Λατίνων.
Στον ίδιο περίβολο βρίσκονται οι κατακόμβες του Αγίου Ιωάννη, ένας χώρος που πριν γίνει κατακόμβη λειτουργούσε ως ρωμαϊκό λουτρό και κατά πολλούς συνδέεται με το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου. Μετά την πυρκαγιά του 1917 λέγεται ότι ήταν το μόνο σημείο της περιοχής που έμεινε ανέπαφο.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας: Αγία Σοφία Θεσσαλονίκης: Ο αιώνιος ναός-αντίγραφο της Κωνσταντινούπολης.
Η Αχειροποίητος χτίστηκε γύρω στα μέσα του 5ου αιώνα πάνω σε ερείπια ρωμαϊκών λουτρών και σώζεται ως τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, από τις πρώτες εκκλησίες του χριστιανισμού που στέκουν ακόμη όρθιες. Το όνομά της το οφείλει, κατά την παράδοση, σε εικόνα της Παναγίας που δεν αγιογραφήθηκε από ανθρώπινο χέρι.
Έχει και ένα πιο σκληρό ιστορικό πρωτείο: ήταν ο πρώτος ναός της πόλης που μετατράπηκε σε τζαμί μετά την άλωση του 1430.
Η «Κόκκινη Εκκλησιά», όπως τη λένε από το ζωηρό χρώμα των τούβλων της, χτίστηκε το 1028 από τον πρωτοσπαθάριο Χριστόφορο. Πήρε το όνομά της από τη γειτονιά των χαλκωματάδων της περιοχής.
Η Ρωμαϊκή Αγορά κατασκευάστηκε ανάμεσα στα τέλη του 2ου και τις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. και ξαναήρθε στο φως το 1966, στις εκσκαφές για το Δικαστικό Μέγαρο. Ο χώρος, περίπου 20 στρέμματα με πλατεία, κιονοστοιχίες και ωδείο, είναι ανοιχτός και ορατός ακόμη και από τον δρόμο.
Η νεότερη γενιά αρχαιοτήτων της πόλης έχει δικές της βιτρίνες: ο σταθμός Βενιζέλου του μετρό διασώζει σχεδόν ανέπαφο τμήμα της ρωμαϊκής οδού Decumanus Maximus, και το μουσείο «Θεσσαλονικέων Μητρόπολις» στο Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά στεγάζει ευρήματα από τις ανασκαφές του μετρό. Στη Θεσσαλονίκη, ακόμα και το εισιτήριο του μετρό είναι αρχαιολογική ξενάγηση.
Το μουσείο ιδρύθηκε το 1912 και το σημερινό κτίριο, έργο του Πάτροκλου Καραντινού, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού μοντερνισμού, συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα αρχαιολογικά μουσεία της χώρας.
Δύο εκθέματα αρκούν για να καταλάβετε το επίπεδο: ο Κρατήρας του Δερβενίου, αγγείο ανάμειξης οίνου με τον Διόνυσο και την Αριάδνη σε εκστατικούς χορούς, και τα χρυσά στεφάνια των Μακεδόνων, η κορύφωση της μεταλλοτεχνίας της περιοχής. Το μουσείο λειτουργεί καθημερινά από τις 09:00 έως τις 17:00 την περίοδο Απριλίου-Οκτωβρίου, στη Μανώλη Ανδρονίκου 6. Η γενική είσοδος κοστίζει 10 ευρώ και το μειωμένο εισιτήριο 5 ευρώ. Ελέγξτε το ισχύον ωράριο και τις τιμές πριν από την επίσκεψή σας.
Αν θέλετε να γνωρίσετε καλύτερα τη βυζαντινή ιστορία της πόλης, εδώ είναι η συνέχεια: 11 θεματικές αίθουσες σε 3.430 τ.μ., με 3.190 επιλεγμένα αντικείμενα από συλλογή που ξεπερνά τις 46.000. Η συλλογή ταφικής ζωγραφικής του (3ος-8ος αιώνας) θεωρείται η πλουσιότερη στην Ελλάδα.
Ιδρύθηκε το 1913 και από το 1994 στεγάζεται στο σημερινό εντυπωσιακό κτίριο. Υπολογίστε 2-3 ώρες για τη μόνιμη έκθεση· το απλό εισιτήριο κοστίζει 10 ευρώ και το μειωμένο 5.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας: Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού: Οδηγός επίσκεψης.
Η Άνω Πόλη κρατά την εικόνα της παλιάς Θεσσαλονίκης: σοκάκια, οθωμανική και παραδοσιακή μακεδονική αρχιτεκτονική σε δεκάδες σπίτια, συντριβάνια άλλης εποχής. Στα οθωμανικά χρόνια κατοικήθηκε σε μεγάλο βαθμό από μουσουλμανικό πληθυσμό, ενώ μετά τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν εκεί πολλοί πρόσφυγες. Η ιστορία αυτών των διαφορετικών κοινοτήτων παραμένει ορατή στη γειτονιά.
Δύο στάσεις που δεν προσπερνιούνται: το Τσινάρι, η συνοικία που πήρε το όνομά της από τον πλάτανο (τσινάρ στα τουρκικά), όπου λειτουργεί από το 1885 το ομώνυμο καφενείο-ουζερί, εκεί και η παλαιότερη δημόσια κρήνη της Θεσσαλονίκης· και τα απομεινάρια του τζαμιού Αλατζά Ιμαρέτ, μαζί με τον ναό του Οσίου Δαυίδ. Αν η ανηφόρα σάς φοβίζει, η πολιτιστική γραμμή 50 ξεκινά από τον Λευκό Πύργο και ανεβαίνει με 2 ευρώ, καθώς θεωρείται ειδική γραμμή.
Στην Άνω Πόλη, μόλις 80 μέτρα από τα τείχη του Επταπυργίου, η Μονή Βλατάδων είναι το μοναδικό βυζαντινό μοναστήρι της Θεσσαλονίκης που λειτουργεί μέχρι τις μέρες μας. Ιδρύθηκε το 1351-1371 από τον μοναχό Δωρόθεο Βλατή, μαθητή του Γρηγορίου Παλαμά· κατά την τοπική παράδοση, στον χώρο της δίδαξε ο Απόστολος Παύλος το 51 μ.Χ.
Η αυλή της έχει κάτι που δεν περιμένετε: παγώνια. Και μια θέα που φτάνει, τις καθαρές μέρες, ως τον Όλυμπο. Απέναντί της στέκει ο Πύργος του Παλαιολόγου.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας: Μονή Βλατάδων: Το μοναδικό βυζαντινό μοναστήρι της Θεσσαλονίκης που λειτουργεί ακόμη.
Το Επταπύργιο δεσπόζει στο βορειοανατολικό άκρο των τειχών, βυζαντινό φρούριο με δέκα πύργους, παρότι το όνομά του σημαίνει «επτά». Επιγραφή του Τσαούς Μπέη από το 1431 σφραγίζει τον κεντρικό πύργο. Από τη δεκαετία του 1890 έως το 1989 λειτούργησε ως φυλακή, το «Γεντί Κουλέ» των ρεμπέτικων, όπως στο «Πέντε χρόνια δικασμένος» του Βαγγέλη Παπάζογλου (1934).
Η πλήρης ιστορία, από τα παλαιοχριστιανικά τείχη ως τα κελιά και το σημερινό μνημείο: Επταπύργιο (Γεντί Κουλέ): Το φρούριο-φυλακή πάνω από τη Θεσσαλονίκη.
Τα κυριότερα οχυρωματικά έργα των τειχών της Θεσσαλονίκης ανάγονται στην εποχή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, στα τέλη του 4ου αιώνα. Από τα 8 χιλιόμετρα της αρχικής περιμέτρου σώζονται σήμερα 4, που αγκαλιάζουν ακόμη ένα μέρος του κέντρου της σύγχρονης πόλης. Η κύρια πύλη τους λέγεται «Πορτάρα».
Ο κυλινδρικός Πύργος του Τριγωνίου (ή της Αλύσεως), χτισμένος τον 15ο αιώνα, είναι ίσως το εντυπωσιακότερο σημείο τους: από εδώ, την περιοχή που οι ντόπιοι λένε «Κάστρα», ανοίγεται ανεπανάληπτη θέα ως τον Θερμαϊκό. Το σημείο ενδείκνυται για το ηλιοβασίλεμα.
Κρυμμένος στα σοκάκια της παλιάς πόλης, ο ναός του Οσίου Δαβίδ χτίστηκε στα τέλη του 5ου αιώνα στη Μονή Λατόμου, το όνομα από τα λατομεία πέτρας της περιοχής. Στο εσωτερικό του σώζεται το ψηφιδωτό «Όραμα του Ιεζεκιήλ», όπου ο Χριστός εικονίζεται ως Εμμανουήλ, σε νεανική μορφή.
Οι τοιχογραφίες του χρονολογούνται στον 12ο αιώνα (1160-70)· ο ναός επέστρεψε στην ορθόδοξη λατρεία το 1921. Μνημείο UNESCO, όπως αρκετά ακόμη μνημεία της γειτονιάς.
Διαθέσιμο στα ελληνικάΤρεις ακόμη στάσεις για όσους θέλουν να εξαντλήσουν τη βυζαντινή Θεσσαλονίκη: ο Άγιος Νικόλαος Ορφανός (πρώτο μισό 14ου αιώνα), μετόχι της Μονής Βλατάδων με έναν από τους πληρέστερους τοιχογραφικούς διακόσμους της πόλης· η Αγία Αικατερίνη (τέλη 13ου-αρχές 14ου), άλλοτε καθολικό βυζαντινής μονής· και ο Προφήτης Ηλίας (14ος αιώνας), μοναδικός στην πόλη στον αθωνικό τετρακιόνιο τύπο του. Στην ίδια οικογένεια των παλιών εκκλησιών της Άνω Πόλης ανήκουν και οι Ταξιάρχες.
Στην οδό Θεοτοκοπούλου, το Βυζαντινό Λουτρό είναι το μοναδικό δημόσιο λουτρό της μεσοβυζαντινής περιόδου που σώζεται στην Ελλάδα: ανεγέρθηκε γύρω στο 1300 και λειτούργησε επί επτά αιώνες, ως το 1940.
Κατηφορίζοντας στην Εγνατία, το Μπέη Χαμάμ, γνωστό και ως Λουτρά Παράδεισος, κατασκευάστηκε το 1444 με εντολή του Μουράτ Β' και ήταν ίσως το μεγαλύτερο χαμάμ της πόλης. Λειτούργησε ως λουτρό μέχρι το 1960, πεντακόσια δεκαέξι χρόνια μετά την κατασκευή του.
Η πλατεία Αριστοτέλους γεννήθηκε από την καταστροφή: μετά την πυρκαγιά του 1917 τη σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Ερνέστ Εμπράρ, και ολοκληρώθηκε το 1950, αρχικά ως «Πλατεία Μεγάλου Αλεξάνδρου». Σήμερα είναι το σαλόνι της πόλης και έδρα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, στην ιστορική αίθουσα Ολύμπιον.
Μια φοιτητική παράδοση λέει ότι όποιος αγγίξει το δάχτυλο του αγάλματος του Αριστοτέλη περνά τις εξετάσεις. Γύρω από την πλατεία συγκεντρώνονται και πολλά από τα κεντρικά ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης, σε απόσταση περιπάτου από όλα σχεδόν τα αξιοθέατα του οδηγού.
Το όνομα τα λέει όλα: εδώ ήταν το εμπόριο του λαδιού στα οθωμανικά χρόνια, η περιοχή λεγόταν κάποτε και Αιγυπτιακή Αγορά. Τα Λαδάδικα γλίτωσαν από την πυρκαγιά του 1917, που κατέστρεψε περίπου τα δύο τρίτα της τότε πόλης, κι έτσι είναι ένα από τα σημεία όπου βλέπετε ακόμη την προπολεμική ρυμοτομία.
Μετά τον σεισμό του 1978 η συνοικία παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε για δύο δεκαετίες· από το 1985 είναι προστατευόμενη περιοχή πολιτιστικής αξίας, και σήμερα τα κτίριά της στεγάζουν μεζεδοπωλεία και καφέ. Η βόλτα γίνεται μόνο με τα πόδια.
Η μεγαλύτερη σκεπαστή αγορά της Θεσσαλονίκης χτίστηκε το 1922-1925 στην πυρίκαυστη ζώνη, αρχιτέκτονας ο J. Oliphant, μηχανικός και κύριος του έργου ο Ελί Μοδιάνο, από την οικογένεια του οποίου πήρε το όνομά της. Σχεδόν έναν αιώνα υπήρξε η κεντρική αγορά τροφίμων της πόλης.
Η αγορά έκλεισε τον Οκτώβριο του 2025 και επαναλειτούργησε την 1η Σεπτεμβρίου 2026 με νέα διαχείριση και ανανεωμένη σύνθεση καταστημάτων, περίπου 30 στον αριθμό κάτω από τη στέγη της. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία και τα σημερινά καταστήματά της, διαβάστε το αναλυτικό άρθρο: Αγορά Μοδιάνο: Η ιστορική σκεπαστή αγορά της Θεσσαλονίκης.
Λίγα τετράγωνα πιο πέρα, το Καπάνι είναι το αντίθετο σκηνικό: υπαίθρια, πολύβουη, ατακτοποίητη αγορά με πάγκους όπου δοκιμάζετε ελιές, τυριά και τουρσιά όρθιοι.
Βόρεια της Αριστοτέλους, κοντά στη Ρωμαϊκή Αγορά, το Μπιτ Παζάρ λειτουργεί από το 1928. Πηγαίνετε πρωί: τότε το μέρος δείχνει ακόμη την παλιά του εποχή.
Στην περιοχή της Βενιζέλου και στα Λουλουδάδικα θα συναντήσετε και μνημεία των οθωμανικών χρόνων, ένα ακόμη δείγμα του τρόπου με τον οποίο διαφορετικές εποχές συνυπάρχουν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Στην οδό Αρχαιολογικού Μουσείου 30, το Γενί Τζαμί χτίστηκε το 1902 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι ως τόπος λατρείας των Ντονμέδων, των εξισλαμισμένων Εβραίων της πόλης. Διώροφο, εκλεκτικιστικό, δεν μοιάζει με κανένα άλλο τέμενος που έχετε δει.
Σήμερα λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος του Δήμου, ενώ στις μουσουλμανικές γιορτές ανοίγει ξανά ως τέμενος. Είναι ένα κτίριο που συνεχίζει να αλλάζει ρόλους, όπως και η ίδια η πόλη.
Η Νέα Παραλία ενώνει τον Λευκό Πύργο με το Μέγαρο Μουσικής και προσφέρει έναν ανοιχτό παραθαλάσσιο χώρο όπου οι ντόπιοι περπατούν, τρέχουν και ποδηλατούν όλες τις ώρες. Η βόλτα γίνεται και με ποδήλατο, skate ή rollers.
Στάση για τη φωτογραφία που έχετε δει παντού: οι «Ομπρέλες» του Γιώργου Ζογγολόπουλου, έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Biennale της Βενετίας, στέκονται ανάμεσα στα θεματικά πάρκα της παραλίας και έχουν γίνει, μαζί με τον Λευκό Πύργο, τα σύμβολα της πόλης. Λίγο πιο κει, το μπρούτζινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου: 6 μέτρα ύψος, περίπου 4 τόνοι.
Πίσω από το νοσοκομείο του Αγίου Δημητρίου, στην οδό Ελένης Ζωγράφου, απλώνεται το μεγάλο πάρκο που οι ντόπιοι ξέρουν ως «Κήπους του Πασά». Η ακριβής προέλευση και χρήση τους δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, και οι εκδοχές που κυκλοφορούν, από χώρο μύησης Σούφι μέχρι μέρος των κατακομβών της πόλης, παραμένουν θεωρίες χωρίς τεκμηρίωση.
Ίσως γι' αυτό αξίζουν την ανάβαση: είναι το σημείο του οδηγού όπου η πόλη κρατά ακόμη ένα μυστικό.
Το περιαστικό δάσος του Σέιχ Σου, Κεδρηνός Λόφος επίσημα, πήρε το όνομά του από το «νερό του Σεΐχη». Η πυρκαγιά της 6ης Ιουλίου 1997 έκαψε 16.640 από τα 29.790 στρέμματά του.
Για τους Θεσσαλονικείς είναι χώρος αναψυχής· στα Χίλια Δένδρα, ο λόφος φιλοξενεί και τον Ζωολογικό Κήπο της πόλης, ο οποίος πάντως έκλεισε προσωρινά για το κοινό τον Νοέμβριο του 2025.
Στους Αμπελόκηπους, το συμμαχικό κοιμητήριο του Ζέιτενλικ, «ελαιώνας» στα τουρκικά, φιλοξενεί τους τάφους 20.500 συμμάχων στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου: το μεγαλύτερο στρατιωτικό νεκροταφείο στην Ελλάδα. Το σερβικό τμήμα, με περίπου 7.500 τάφους, σχεδιάστηκε από το 1926 από τον αρχιτέκτονα Aleksandar Vasić· πρώτος φύλακάς του ήταν ο Savo Mihailović.
Είκοσι οκτώ μονοκατοικίες του 1927, έμπνευση του εργολάβου Δαβίδ Ουζιέλ, σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Ζακ Μοσέ, σχηματίζουν μια γειτονιά που μοιάζει να έχει μείνει σε άλλη δεκαετία. Κηρύχθηκε διατηρητέα τη δεκαετία του 1980· αξίζει μια σύντομη παράκαμψη.
Το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 2001 και αφηγείται την ιστορία της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης.
Στη λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας, τον παλιό «δρόμο των εξοχών», όπου οι εύποροι Θεσσαλονικείς έχτιζαν τις εξοχικές τους κατοικίες, το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης στεγάζεται στην Έπαυλη Μοδιάνο του 1906, έργο του Ελί Μοδιάνο, με συλλογή που ξεπερνά τα 15.000 αντικείμενα λαϊκής παράδοσης. Λίγο πιο κάτω, στη Βίλα Casa Bianca, η Δημοτική Πινακοθήκη.
Στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο, ο Πύργος του ΟΤΕ, έργο του αρχιτέκτονα Α. Αναστασιάδη, ύψους περίπου 76 μέτρων, είναι το φουτουριστικό τοπόσημο της ΔΕΘ. Στον τελευταίο όροφο λειτουργεί καφέ που περιστρέφεται αργά, προσφέροντας πανοραμική θέα στη Θεσσαλονίκη.
Διαθέσιμο στα ελληνικάΗ Θεσσαλονίκη με παιδιά είναι πιο εύκολη απ' όσο δείχνει. Το Ολυμπιακό Μουσείο κοντά στο Καυτανζόγλειο, που ξεκίνησε ως Μουσείο Αθλητισμού, παρουσιάζει την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων μέσα από αντικείμενα, αρχειακό υλικό και διαδραστικές εφαρμογές. Στη Νέα Παραλία, οι θεματικοί κήποι και οι χώροι άθλησης με γήπεδα τένις και μπάσκετ προσφέρουν αρκετές επιλογές για μια οικογενειακή βόλτα δίπλα στη θάλασσα. Ο Ζωολογικός Κήπος στο Σέιχ Σου έκλεισε προσωρινά για το κοινό τον Νοέμβριο του 2025, οπότε ελέγξτε αν έχει ανοίξει ξανά πριν τον βάλετε στο πρόγραμμα.
Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι οι καλύτερες εποχές για να επισκεφθείτε τη Θεσσαλονίκη, καθώς ο καιρός είναι συνήθως ευχάριστος για περπάτημα. Το κατακαλόκαιρο, αντίθετα, οι υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να κάνουν τις μετακινήσεις με τα πόδια πιο κουραστικές.
Η πρόσβαση είναι εύκολη υπόθεση: το αεροδρόμιο «Μακεδονία» απέχει 17 χλμ. από το κέντρο και δέχεται πτήσεις όλο τον χρόνο, ενώ η Εθνική Οδός Α1 συνδέει την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη σε περίπου 5 ώρες και 15 λεπτά (500 χλμ.).
Για τη διαμονή, η πόλη έχει λύσεις για κάθε στυλ: στην Travelmyth είναι καταχωρημένα χιλιάδες ξενοδοχεία για τη Θεσσαλονίκη, και μπορείτε να τα φιλτράρετε ανάλογα με τα ενδιαφέροντά σας, από καταλύματα φιλικά για οικογένειες μέχρι επιλογές για ενήλικες στο ιστορικό κέντρο.
Αν έχετε παραπάνω μέρες, οι κοντινές αποδράσεις είναι κεφάλαιο από μόνες τους: η Βεργίνα με τους βασιλικούς τάφους των Αιγών απέχει μία ώρα δυτικά, η Χαλκιδική μία ώρα, ο Όλυμπος μιάμιση, αλλά αυτά είναι θέμα άλλου οδηγού.