7,258,491 ξενοδοχείασε 60 κατηγορίες
Η Καβάλα είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Σύμβολο, στον ομώνυμο κόλπο και απέναντι από το νησί της Θάσου, μια πόλη όπου οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν θέα στην ακτή και τη θάλασσα. Στην κορυφή της βραχώδους χερσονήσου της Παναγίας απλώνεται η Παλιά Πόλη με τα πλακόστρωτα σοκάκια της, το φρούριο στέκει στην «Ακρόπολη» και το τοξωτό υδραγωγείο των Καμαρών γεφυρώνει το κέντρο. Στην παλιά πόλη ορθώνεται το Ιμαρέτ, ένα από τα σημαντικότερα οθωμανικά μνημεία στην Ελλάδα, ενώ λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων είναι μνημείο της UNESCO.
Στην ομάδα της Travelmyth, της μηχανής αναζήτησης διαμονής που εξειδικεύεται στις εξατομικευμένες προτάσεις ανάλογα με τα ενδιαφέροντα κάθε χρήστη, ετοιμάσαμε αυτόν τον οδηγό για τα αξιοθέατα της Καβάλας. Θα σας οδηγήσουμε από τη συνοικία της Παναγίας και τις Καμάρες μέχρι το Ιμαρέτ, τα μουσεία, τη σύγχρονη πόλη και τη θάλασσα, και θα βγούμε έξω από την πόλη, στους Φιλίππους, στο Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων, στους Αμμόλοφους και στην Καβαλιώτικη Ριβιέρα. Στο τέλος θα βρείτε πρακτικές πληροφορίες για το πώς θα φτάσετε και πού να μείνετε.
Η αφετηρία κάθε περιήγησης στην Καβάλα είναι η Παλιά Πόλη, γνωστή και ως συνοικία της Παναγίας, που απλώνεται πάνω στη βραχώδη χερσόνησο της Παναγίας και γύρω από τα τείχη της. Έχει πλακόστρωτους δρόμους και καλντερίμια, ενώ τα περισσότερα σπίτια έχουν ξύλινα μπαλκόνια και ευωδιαστούς κήπους και αυλές. Περιπλανηθείτε στα στενά: σε λίγα μέτρα θα βρεθείτε μπροστά στο Ιμαρέτ, στο κονάκι του Μεχμέτ Αλή, στον παλιό Φάρο και, αν συνεχίσετε προς τα πάνω, στο φρούριο.
Η ιστορία της πόλης ξεκινά πολύ νωρίτερα: η αρχαία Νεάπολη ιδρύθηκε στο δεύτερο μισό του 7ου αιώνα π.Χ. από αποίκους της Θάσου και αργότερα λειτούργησε ως το επίνειο των Φιλίππων, της πόλης που ίδρυσε ο Φίλιππος Β΄ το 356 π.Χ. Πολιούχος θεά της πόλης ήταν η Παρθένος, μια γυναικεία θεότητα ιωνικής ελληνικής προέλευσης που συνδεόταν με την Αθηνά, με λατρεία αρχαιολογικά μαρτυρημένη ήδη από την αρχαϊκή περίοδο. Το φρούριο της Χριστούπολης, όπως ονομαζόταν η πόλη στο Βυζάντιο, πέρασε διαδοχικά στους Λομβαρδούς το 1204, στους Φράγκους το 1208, ξανά στους Βυζαντινούς και τελικά στους Οθωμανούς το 1391.
Οι Καμάρες είναι το τοξωτό υδραγωγείο της Καβάλας και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία της. Κατασκευάστηκαν για να γεφυρώσουν το χαμηλό μέρος που χωρίζει τη χερσόνησο της Παναγίας από τα απέναντι υψώματα, μεταφέροντας νερό στην παλιά πόλη. Το τοξωτό τμήμα έχει μέγιστο ύψος 25 μέτρα και στηρίζεται σε 18 ογκώδη μεσόβαθρα, φέροντας διπλή, και σε ορισμένα σημεία τριπλή, σειρά επάλληλων τόξων· το ορατό τοξωτό τμήμα έχει μήκος περίπου 270 μέτρα, ενώ ο συνολικός αγωγός έφτανε τα 6 χιλιόμετρα.
Η σημερινή δομή χρονολογείται στον 16ο αιώνα. Ο τοίχος του παλαιότερου φράγματος αντικαταστάθηκε με το σημερινό υδραγωγείο κατά την επιδιόρθωση των βυζαντινών οχυρώσεων επί Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, με πιθανότερη χρονολογία κατασκευής το διάστημα μεταξύ 1530 και 1536. Το έργο αποδίδεται στον Μέγα Βεζίρη Ιμπραήμ πασά, ο οποίος ανακατασκεύασε το παλαιότερο, υστερορωμαϊκό υδραγωγείο. Μια παλαιότερη περιγραφή αναφέρει το υδραγωγείο «πάνω από ογδόντα πήχεις» να στηρίζεται «σε εξήντα αψίδες».
Στην κορυφή της χερσονήσου της Παναγίας, στην τοποθεσία «Ακρόπολις», ορθώνεται το Φρούριο της Καβάλας. Χτίστηκε το 1425 στα ερείπια της βυζαντινής ακρόπολης της Χριστούπολης, η οποία είχε καταστραφεί το 1391, ενώ αργότερα οι Οθωμανοί επέκτειναν το βυζαντινό φρούριο στον λόφο της Παναγίας. Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος του περάσματος της Εγνατίας οδού.
Το φρούριο διαθέτει έναν κυκλικό πύργο που αποτελούσε τον ύστατο χώρο άμυνας, αποθήκη πυρομαχικών και προμηθειών, καθώς και δεξαμενή υδάτων. Σήμερα χρησιμοποιείται ως χώρος αναψυχής και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, διαθέτει αναψυκτήριο και η ανηφόρα ανταμείβει τον επισκέπτη με ανοιχτή θέα προς την Παλιά Πόλη και τη θάλασσα.
Το Ιμαρέτ θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της Καβάλας και ένα από τα σημαντικότερα οθωμανικά μνημεία στην Ελλάδα, χαρακτηρίζεται μάλιστα σπάνιο δείγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη και αριστούργημα της αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. Ιδρυτής του ήταν ο Μεχμέτ Αλή Πασάς, καταγόμενος από την Καβάλα, που αργότερα έγινε de facto ηγεμόνας της Αιγύπτου· διέταξε την κατασκευή του ως «δώρο» στη γενέτειρά του. Η κατασκευή του συνδέεται με τις αρχές της δεκαετίας του 1810 και το μεγαλύτερο μέρος του συγκροτήματος χτίστηκε μεταξύ 1817 και 1821.
Το Ιμαρέτ αποτελούσε ένα συγκρότημα δημόσιων κτηρίων (külliye) με κοινωφελή χαρακτήρα, που περιλάμβανε δύο μεντρεσέδες (ιεροδιδασκαλεία), μεκτέπ (κορανικό δημοτικό σχολείο), το ιμαρέτ-μαγειρείο σούπας, χώρους προσευχής και άλλες εγκαταστάσεις για τον μουσουλμανικό πληθυσμό της πόλης. Το ίδιο το ιμαρέτ ήταν συσσίτιο που έτρεφε μαθητές, ταξιδιώτες και φτωχούς ανεξαρτήτως θρησκείας, ενώ το συγκρότημα διέθετε χαμάμ και κρήνες για τις πλύσεις. Ως προς το μέγεθος, το συγκρότημα εκτείνεται σε αρκετές χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα και διαθέτει εσωτερικούς κήπους.
Η απόφαση για τη διάσωση και αποκατάστασή του πάρθηκε από την κάτοικο Καβάλας Άννα Μισιριάν, αφού το Ιμαρέτ είχε πάψει να λειτουργεί τη δεκαετία του 1960. Η αποκατάσταση ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2001 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2004, οπότε και το κτήριο άρχισε να λειτουργεί ως ξενοδοχείο.
Στο κέντρο της παλιάς πόλης βρίσκεται η πλατεία Μεχμέτ Αλή (1769-1849), με τον ανδριάντα του ανάμεσα στο κονάκι του και την εκκλησία της Παναγίας. Ο Μεχμέτ Αλή θεωρείται ευρέως ο ιδρυτής της σύγχρονης Αιγύπτου: ήταν Οθωμανός αξιωματικός αλβανικής καταγωγής και κυβέρνησε την Αίγυπτο από το 1805 έως το 1848. Γεννήθηκε γύρω στο 1769, χρονιά που ο ίδιος συνήθιζε να αναφέρει ως έτος γέννησής του, ενώ το έτος Εγίρας που αναφέρεται σε άλλες πηγές αντιστοιχεί στο 1770-1771· σύμφωνα με ελληνικές πηγές γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καβάλα, ενώ άλλες αναφέρουν ότι γεννήθηκε σε χωριό της οθωμανικής Αλβανίας και μετακόμισε σε νεαρή ηλικία στην περιοχή.
Δίπλα στην πλατεία στέκει το κονάκι του, το σπίτι του Μεχμέτ Αλή, ένα διώροφο οικοδόμημα που χρονολογείται στον 18ο αιώνα, γύρω στο 1780. Υπολογίζεται ότι ο Μεχμέτ Αλή έζησε εκεί μέχρι και τα 30 του χρόνια. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σωζόμενα δείγματα οθωμανικής αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα στην Ελλάδα. Ο έφιππος ανδριάντας του είναι έργο του γλύπτη Κωνσταντίνου Δημητριάδη και φιλοτεχνήθηκε στο Παρίσι. Απεικονίζει τον ηγεμόνα να τοποθετεί το ξίφος στη θήκη του και δωρήθηκε από τους Έλληνες της Αιγύπτου. Η πλατεία διαμορφώθηκε την περίοδο 1931-1934, ενώ τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα έγιναν στις 6 Δεκεμβρίου 1949.
Συνεχίζοντας τη βόλτα στην Παλιά Πόλη, θα συναντήσετε το τζαμί του Χαλίλ Μπέη, κτισμένο στην αρχή της χερσονήσου της Παναγίας, μέσα στο κάστρο, με πανοραμική θέα. Η χρονολογία ανέγερσής του δεν είναι ακριβής, πιθανολογείται όμως ότι οικοδομήθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα. Στη θέση του προϋπήρχε, σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.
Από το 1930 έως το 1940 το τζαμί στέγαζε τη Φιλαρμονική του Δήμου και έτσι απέκτησε την ονομασία «Τζαμί της Μουσικής», απ' όπου προέκυψε και η ευρεία ονομασία «Παλιά Μουσική». Ο μιναρές του γκρεμίστηκε κατά τη δεκαετία του 1950. Σήμερα το κτήριο λειτουργεί ως μουσικός και πολιτιστικός χώρος, ενώ στον προαύλιο χώρο γίνονται εκδηλώσεις κατά τους θερινούς μήνες.
Στο άκρο της χερσονήσου της Παναγίας βρίσκεται ο φάρος της Καβάλας, σε ένα σημείο όπου τα βράχια συναντούν τη θάλασσα. Αποτελεί φωτεινό οδηγό για τα πλοία και πόλο έλξης για κατοίκους και επισκέπτες. Είναι ένα λευκό πυργίο ύψους 3,2 μέτρων.
Η ιστορία του φάρου είναι μακρά: ο πρώτος φάρος στην περιοχή κατασκευάστηκε το 1869, ενώ η σημερινή μορφή του συνδέεται με ανακατασκευές του 1929 και του 1945. Καθώς εδώ τα βράχια συναντούν τη θάλασσα, το σημείο προσφέρεται για μια ήσυχη στάση με θέα τον κόλπο.
Στο λιμάνι της περιοχής έφτασε ο Απόστολος Παύλος κατά την έναρξη της πορείας του στην Ευρώπη. Το 49 μ.Χ. αποβιβάστηκε στην αρχαία Νεάπολη, από όπου ξεκίνησε να κηρύττει για πρώτη φορά το μήνυμα του χριστιανισμού στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Στο σημείο αυτό στέκει σήμερα ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου, ένας ορθόδοξος χριστιανικός ναός που στεγάζεται στο πρώην οθωμανικό τέμενος του Ιμπραήμ πασά.
Ο Ιμπραήμ πασάς ανήγειρε στα μέσα του 16ου αιώνα το σημερινό κτήριο ως μεγαλοπρεπές τέμενος, και το 1928 αυτό μετατράπηκε και πάλι σε χριστιανικό ναό, αφιερωμένο στον προστάτη των ναυτικών άγιο Νικόλαο. Στην ανατολική πλευρά του ναού υπάρχει σήμερα ψηφιδωτό που αναπαριστά την άφιξη του Αποστόλου Παύλου. Κατά την παράδοση, σε λείψανα αρχαίου κίονα κοντά στον ναό φαίνεται το αποτύπωμα του ποδιού του Αποστόλου, από τη στιγμή που πρωτοπάτησε στη Μακεδονία.
Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα η Καβάλα ήταν το σημαντικότερο κέντρο επεξεργασίας και εμπορίας καπνού των Βαλκανίων και είχε μετατραπεί, όπως λέγεται, σε «Μέκκα του καπνού». Στην περιοχή καλλιεργούνταν ο «μπασμάς», ο αρωματικός καπνός ανατολικού τύπου της ανατολικής Μακεδονίας, με ασύγκριτο πλούτο αρωματικών στοιχείων.
Η ακμή αυτή άφησε το αποτύπωμά της στην πόλη. Μέχρι το 1927 οι καπνεργάτες της Καβάλας έφταναν τους 14.000, ενώ το 1896 σημειώθηκε εδώ μία από τις σημαντικές πρώιμες καπνεργατικές κινητοποιήσεις. Σήμερα σώζονται περίπου 50 με 54 καπναποθήκες μέσα στον αστικό ιστό, επιβλητικές πέτρινες σιλουέτες που μαρτυρούν την οικονομική άνθηση της εποχής, ανάμεσά τους και το κτήριο της Δημοτικής Καπναποθήκης του 1910, που στέκει ακόμη σήμερα.
Η ιστορία του καπνού στην Καβάλα συγκεντρώνεται στο Μουσείο Καπνού, το οποίο λειτουργεί από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν μια προϋπάρχουσα έκθεση μετατράπηκε σε μουσείο. Περιλαμβάνει αντικείμενα και αρχειακό υλικό για την καλλιέργεια, την παραγωγή και την αγροτική και εμπορική επεξεργασία του καπνού.
Η μοναδικότητα του μουσείου έγκειται στο ότι περιλαμβάνει και εκθέτει την εμπορική επεξεργασία των ανατολικών καπνών, κάτι που δεν βρίσκεται σε κανένα άλλο μουσείο του κόσμου, ένας λόγος που το ξεχωρίζει ανάμεσα στα μουσεία της πόλης.
Το πρώτο Αρχαιολογικό Μουσείο της Καβάλας ιδρύθηκε το 1935, ενώ το σημερινό κτήριο λειτουργεί από το 1964 και φιλοξενεί αντιπροσωπευτικά ευρήματα από την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης. Η μόνιμη έκθεσή του φέρει τον τίτλο «Νεάπολις - Χριστούπολις - Καβάλα», παρουσιάζοντας τη διαχρονική παρουσία της πόλης.
Σημαντική θέση κατέχει η αναφορά στη θεά Παρθένο, την πολιούχο της Νεάπολης. Στο μουσείο παρουσιάζεται ο μεγαλοπρεπής ιωνικός ναός των αρχών του 5ου π.Χ. αιώνα, κτισμένος με λευκό μάρμαρο από τη Θάσο, με δύο κίονές του αναστηλωμένους στο πραγματικό τους ύψος. Οι συλλογές περιλαμβάνουν γλυπτά, νομίσματα και μεγάλη συλλογή αγγείων και ειδωλίων, καθώς και έναν μαρμάρινο μικρογραφικό ναΐσκο, αφιέρωμα στο ιερό της Παρθένου.
Κατεβαίνοντας από την Παλιά Πόλη, η σύγχρονη Καβάλα ξεδιπλώνεται γύρω από την Πλατεία Ελευθερίας, την κεντρική πλατεία της πόλης. Έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλογράμμου και περιβάλλεται βόρεια από την οδό Ομονοίας, νότια από τη Βενιζέλου, ανατολικά από τη Δοϊράνης και δυτικά από την Ίωνος Δραγούμη, ενώ στην κάτω πλατεία υπάρχουν δύο σιντριβάνια. Χρησιμοποιείται ως χώρος πολιτισμού και εκδηλώσεων.
Η πλατεία ονομάστηκε «πλατεία Ομονοίας» το 1924, μετονομάστηκε σε «πλατεία Ελευθερίας» το 1967 και απέκτησε την τελική της μορφή το 1998. Από εκεί ξεκινά ο πεζόδρομος της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου, με πολλά καταστήματα και καφέ-μπαρ, το πιο ζωντανό κομμάτι γύρω από την πλατεία, που φτάνει μέχρι την πλατεία Καπνεργατών και την εμπορική οδό Ομονοίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο Δήμος Καβάλας έχει περίπου 66.000 κατοίκους. Γύρω από την Πλατεία Ελευθερίας και τους πεζόδρομους συγκεντρώνεται μεγάλο μέρος της καθημερινής κίνησης της πόλης.
Μόλις περάσετε κάτω από τις Καμάρες, το πρώτο που αντικρίζετε είναι το καρνάγιο της Καβάλας, ο ταρσανάς της πόλης. Εκεί συνεχίζεται η τέχνη της κατασκευής, συντήρησης και επιδιόρθωσης κυρίως ξύλινων, παραδοσιακών σκαφών, ενώ η ύπαρξή του στην ανατολική υπήνεμη πλευρά της χερσονήσου μνημονεύεται για πρώτη φορά στα 1591. Σήμερα ο ταρσανάς φιλοξενεί μόνο μία ναυπηγοεπισκευαστική επιχείρηση, καθώς το επάγγελμα φθίνει λόγω της αντικατάστασης των ξύλινων σκαφών από πλαστικά.
Στην άκρη της πόλης, μακριά από τη βουή του κέντρου, βρίσκεται το γραφικό λιμανάκι των παλιών Σφαγείων. Είναι το σημείο όπου οι Καβαλιώτες θα σας στείλουν για φαγητό: ταβέρνες με φρέσκο ψάρι και κρέας, καφετέριες, ωραία θέα και ησυχία.
Λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Καβάλας βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων. Η ιστορία του οικισμού αρχίζει το 360/359 π.Χ., όταν άποικοι από τη Θάσο ίδρυσαν την πρώτη πόλη, τις Κρηνίδες· το 356 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄, ο πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την κατέλαβε, την οχύρωσε και τη μετονόμασε σε Φιλίππους. Στις 15 Ιουλίου 2016, κατά την 40ή Σύνοδο της UNESCO στην Κωνσταντινούπολη, ο χώρος εγγράφηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Στον αρχαιολογικό χώρο σώζονται κατάλοιπα από την ελληνιστική, τη ρωμαϊκή και την παλαιοχριστιανική περίοδο. Μετά τη μάχη των Φιλίππων το 42 π.Χ., όταν οι κληρονόμοι του Καίσαρα, Μάρκος Αντώνιος και Οκταβιανός, αντιμετώπισαν τους δολοφόνους του, Βρούτο και Κάσσιο, στην πεδιάδα δυτικά της πόλης, η πόλη μετατράπηκε σε ρωμαϊκή αποικία και αναπτύχθηκε ως μια «μικρή Ρώμη». Από αυτήν περνούσε η Εγνατία Οδός, που έμπαινε από την πύλη της Αμφίπολης, περνούσε από το forum, όπου σώζεται πλακόστρωτο τμήμα της, και έβγαινε από την πύλη της Νεάπολης.
Το έτος 49 ή 50 μ.Χ. ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τους Φιλίππους και ίδρυσε εκεί την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία της Ευρώπης, μια επίσκεψη που οδήγησε στη μεταστροφή και βάπτιση της Λυδίας από τα Θυάτειρα, εμπόρου πορφύρας. Τα λείψανα των βασιλικών του χώρου αποτελούν εξαιρετική μαρτυρία της πρώιμης εδραίωσης του Χριστιανισμού.
Τι θα δείτε στον χώρο. Από την ελληνιστική πόλη του Φιλίππου Β΄ σώζονται τα τείχη με τις πύλες τους, το θέατρο και το ταφικό ηρώο· σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη πρόγραμμα στερέωσης, αναστήλωσης και ανάπλασης του αρχαίου θεάτρου. Η ελληνιστική πόλη συμπληρώθηκε με ρωμαϊκά δημόσια κτήρια, όπως η Αγορά (Forum) και μια μνημειακή αναβαθμίδα με ναούς στη βόρεια πλευρά της. Ξεχωρίζουν η οκταγωνική εκκλησία, η βασιλική με εγκάρσιο κλίτος και η θολωτή βασιλική ως τύποι παλαιοχριστιανικής αρχιτεκτονικής. Η ανασκαφική έρευνα άρχισε το 1914 από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, και τα ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Φιλίππων.
Το Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων βρίσκεται 17 χιλιόμετρα από την Καβάλα και 3 χιλιόμετρα από το χωριό Κρηνίδες, μια εύκολη παράκαμψη που συνδυάζεται με τους κοντινούς Φιλίππους. Εκεί προσφέρονται πηλοθεραπεία, υδροθεραπεία, χαμάμ και ιαματικό ντους, ανάλογα με τη διαθέσιμη λειτουργία της σεζόν.
Η σεζόν για τα λασπόλουτρα διαρκεί από τις 17 Ιουνίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου, από Τρίτη έως Κυριακή, 09:00-17:00, με τελευταία είσοδο για πηλόλουτρο έως τις 16:00. Τα ωράρια μπορεί να αλλάζουν ανά σεζόν, οπότε επιβεβαιώστε τα πριν την επίσκεψη.
Δυτικά της Νέας Περάμου, περίπου 17 χιλιόμετρα από την Καβάλα, οι Αμμόλοφοι φημίζονται για τις παραλίες τους με ψιλή χρυσή άμμο και πήραν το όνομά τους από τους φυσικούς αμμόλοφους της περιοχής. Οι παραλίες τους έχουν βραβευθεί επανειλημμένα με Γαλάζια Σημαία για την καθαρότητα των υδάτων.
Είναι από τις πιο γνωστές παραλίες του νομού και μια από τις δημοφιλέστερες αποδράσεις γύρω από την Καβάλα. Για τους τρεις κολπίσκους, την αρχαία Οισύμη που βρισκόταν στην περιοχή, πώς θα φτάσετε, πού να σταθμεύσετε και τι να συνδυάσετε, διαβάστε το αναλυτικό μας άρθρο για τους Αμμόλοφους Καβάλας.
Πέρα από τους Αμμόλοφους, η ακτογραμμή γύρω από την Καβάλα είναι γεμάτη παραθαλάσσιους οικισμούς. Η Νέα Πέραμος είναι παραθαλάσσια κωμόπολη στον Όρμο Ελευθερών, 17 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης· οι σημερινοί κάτοικοί της κατάγονται στην πλειοψηφία τους από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, που εκδιώχθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1920 από την περιοχή της Περάμου στη νότια όχθη της θάλασσας του Μαρμαρά. Στην απέναντι όχθη, οι Θασίτες είχαν ιδρύσει τον 7ο αιώνα π.Χ. την αποικία Οισύμη.
Δεκατρία χιλιόμετρα δυτικά της Καβάλας βρίσκεται η Νέα Ηρακλείτσα, οικισμός που ιδρύθηκε από πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη το 1924, όταν εγκαταστάθηκαν εκεί 102 οικογένειες. Φημίζεται για το γραφικό λιμανάκι της και την παραλία με τις πολλές ταβέρνες, η οποία βραβεύτηκε για πρώτη φορά με Γαλάζια Σημαία το 2007 και θεωρείται μία από τις καλύτερες του νομού Καβάλας.
Έντεκα χιλιόμετρα ανατολικά της Καβάλας, η Νέα Καρβάλη είναι παραθαλάσσιο χωριό που αποτελεί συνέχεια της παλαιάς Καππαδοκικής Καρβάλης (Γκέλβερι, σήμερα Γκιουζέλγιουρτ/Güzelyurt). Οι κάτοικοί της ήρθαν από την Καππαδοκία τον Αύγουστο του 1924 και αρχικά έμειναν σε σκηνές βόρεια του οικισμού, στην περιοχή Τσινάρ Ντερέ (Λεύκη), και μετεγκαταστάθηκαν στη σημερινή Νέα Καρβάλη περίπου 2 χρόνια αργότερα. Οι πρόσφυγες έφεραν από την Παλιά Καρβάλη το Ιερό Σκήνωμα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και έκτισαν τον ομώνυμο Ναό, όπου φυλάσσονται τα Λείψανά του.
Σήμερα είναι κέντρο της μικρασιατικής κληρονομιάς της περιοχής: εδώ βρίσκεται το Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο Ελλήνων της Καππαδοκίας, καθώς και το Κέντρο Καππαδοκικών Μελετών. Η Νέα Καρβάλη φημίζεται επίσης για τους νόστιμους κουραμπιέδες, που συνδέονται με παραδοσιακό έθιμο της περιοχής. Κάθε χρόνο, παραμονή των Φώτων, αναβιώνει στην πλατεία της το καππαδοκικό έθιμο «Σάγια», που προέρχεται από το Γκέλβερι. Βορειοανατολικά της βρίσκεται ο παραδοσιακός οικισμός Ακόντισμα, στο υπαίθριο θέατρο του οποίου πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι το Διεθνές Λαογραφικό Φεστιβάλ «ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΠΕΤΡΑ».
Προς τα δυτικά και βορειοδυτικά της Καβάλας ορθώνεται το Παγγαίο όρος, μεγάλος ορεινός όγκος που εκτείνεται στους νομούς Καβάλας και Σερρών, με υψηλότερη κορυφή τα 1.956 μέτρα. Στην αρχαιότητα ήταν ιδιαίτερα φημισμένο για τα αργυρωρυχεία και χρυσωρυχεία του, καθώς και για τη ναυπηγήσιμη ξυλεία των δασών του, γι' αυτό και είναι γνωστό ως «Χρυσοφόρο Παγγαίο», λόγω των κοιτασμάτων χρυσού και αργύρου που εκμεταλλεύτηκε στην αρχαιότητα ο Φίλιππος Β΄. Στη βόρεια πλαγιά του, σε υψόμετρο περίπου 750 μέτρων, βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, της οποίας η ίδρυση ανάγεται στον 5ο αιώνα μ.Χ.
Στα νοτιοανατολικά, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων, η Κεραμωτή βρίσκεται έναντι της Θάσου, δυτικά των εκβολών του ποταμού Νέστου· εκεί λειτουργεί λιμένας από τον οποίο διεξάγεται το μεγαλύτερο τμήμα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης με τη Θάσο. Δυτικά της Καβάλας, σε απόσταση περίπου 45 χιλιομέτρων, στην κοιλάδα του Μαρμαρά, τα Λουτρά Ελευθερών έχουν ιαματικές πηγές γνωστές από την αρχαιότητα: τα νερά τους έχουν χλωριονατριούχα σύσταση με υδρόθειο και θερμοκρασία 37 με 41,5 °C, και θεωρούνται κατάλληλα για μυοσκελετικές παθήσεις, δερματοπάθειες και παθήσεις του κυκλοφορικού.
Η πρόσβαση προς την Καβάλα είναι εύκολη μέσω της Εγνατίας Οδού: η πόλη απέχει 153 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη και 650 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Από αέρος, ο Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος» βρίσκεται στη Χρυσούπολη, σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων από την Καβάλα, και συνδέεται με την Αθήνα με τακτικές πτήσεις, ενώ το καλοκαίρι εξυπηρετεί και πτήσεις charter από ευρωπαϊκές πόλεις. Η Καβάλα διαθέτει επίσης ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ελλάδας, τον επιβατικό λιμένα «Απόστολος Παύλος»: η Καβάλα και η κοντινή Κεραμωτή συνδέουν την περιοχή με τη Θάσο, με την Κεραμωτή να εξυπηρετεί το συχνότερο δρομολόγιο προς το νησί.
Όσο για το πότε να έρθετε: η σεζόν για τα λασπόλουτρα στο Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων ξεκινά στα μέσα Ιουνίου, ενώ το καλοκαίρι είναι η εποχή για τις παραλίες της Νέας Περάμου και της Νέας Ηρακλείτσας και για την ακτοπλοϊκή απόδραση στη Θάσο. Για διαμονή στην Καβάλα, όλες οι κατηγορίες, από οικονομικά καταλύματα μέχρι πρακτικές βιωσιμότητας και μπουτίκ χαρακτήρα, είναι διαθέσιμες στην Travelmyth.