7,258,491 ξενοδοχείασε 60 κατηγορίες
Στην καρδιά της ορεινής Ευρυτανίας, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Βελουχίου, το Καρπενήσι είναι μια μικρή πόλη με ξεχωριστό χαρακτήρα. Το ίδιο της το όνομα κρύβει την ιστορία της: κατά μία ετυμολογία προέρχεται από την αρωμουνική λέξη «kárpinu» (οστρύα, γάβρος) και την κατάληξη «-iş», ενώ μια άλλη παράδοση το συνδέει με τα τουρκικά «kar» (χιόνι) και «benis» (σκέπασμα). Γύρω από την πόλη απλώνονται πυκνά ελατοδάση, ορμητικά ποτάμια όπως ο Καρπενησιώτης, ιστορικά μοναστήρια μέσα σε εντυπωσιακά βραχώδη τοπία, φαράγγια και δεκάδες πετρόκτιστα χωριά.
Εμείς στην Travelmyth, τη μηχανή αναζήτησης διαμονής που προτείνει καταλύματα ανάλογα με τα ενδιαφέροντα κάθε χρήστη, ετοιμάσαμε αυτόν τον οδηγό για όσους θέλετε να εξερευνήσετε το Καρπενήσι και την Ευρυτανία. Θα βρείτε εδώ τα πιο γνωστά αξιοθέατα της περιοχής, τα μουσεία της πόλης, το χιονοδρομικό του Βελουχίου, τη Μονή Προυσού και το φαράγγι Πάντα Βρέχει, τα ιστορικά χωριά γύρω από την πόλη και πρακτικές πληροφορίες για να οργανώσετε το ταξίδι σας.
Πολλοί αποκαλούν το Καρπενήσι και την Ευρυτανία «Ελβετία της Ελλάδας», ένα παρωνύμιο που αποδίδεται στα συγκλονιστικά φυσικά τοπία της περιοχής. Το Καρπενήσι είναι η πρωτεύουσα του Νομού Ευρυτανίας και του Δήμου Καρπενησίου, χτισμένη στους πρόποδες της νοτιοδυτικής πλευράς του Βελουχίου. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 960 έως 1.000 μέτρων, ενώ ο πληθυσμός της πόλης ήταν 6.655 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2021.
Πάνω από την πόλη δεσπόζει το Βελούχι, που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Τυμφρηστός. Είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας με υψόμετρο 2.315 μέτρα, που εκτείνεται στους νομούς Ευρυτανίας και Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την επικρατέστερη ερμηνεία, το αρχαίο όνομα προέρχεται από τη λέξη «τέφρα», επειδή ο γυμνός όγκος του βουνού έχει το χρώμα της τέφρας, ενώ η ονομασία «Βελούχι» λέγεται ότι εμφανίστηκε τη μεσαιωνική περίοδο. Ο Τυμφρηστός καλύπτεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του από πυκνά δάση ελάτου, και κοντά στις κορυφές του σχηματίζεται η αλπική λίμνη Βελουχίου.
Από τις δυτικές πλαγιές του βουνού πηγάζει ο Καρπενησιώτης ποταμός, που ρέει νοτιοδυτικά για 15 χιλιόμετρα και ενώνεται με τον Κρικελλοπόταμο σχηματίζοντας τον ποταμό Τρικεριώτη. Ο Καρπενησιώτης περνά μέσα από το φαράγγι Κλειδί, που ενώνει το Καρπενήσι με το χωριό Προυσό, ενώ στον Τρικεριώτη γίνεται το ράφτινγκ της περιοχής. Αυτός ο συνδυασμός από ελατοσκέπαστες πλαγιές, ορμητικά νερά και ορεινά χωριά είναι που χάρισε στην Ευρυτανία το παρωνύμιό της.
Η ζωή του Καρπενησίου περιστρέφεται γύρω από την κεντρική, απλωτή Πλατεία Μάρκου Μπότσαρη. Είναι καλυμμένη με μαρμάρινα πλακίδια που σχηματίζουν πλατανόφυλλα με την τεχνική του ψηφιδωτού και αναγράφουν σε ημικύκλια τα ονόματα παλιών δήμων της Ευρυτανίας. Την πλατεία σκιάζει ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος και τη δροσίζει τρεχούμενο νερό. Έχει μάλιστα καταταγεί ανάμεσα στις 12 πιο όμορφες πλατείες της Ελλάδας, ενώ ο συγγραφέας Ζαχαρίας Παπαντωνίου την είχε χαρακτηρίσει «το μόνο επίπεδο κομμάτι της Ευρυτανίας».
Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται ο Ναός της Αγίας Τριάδας, ο μητροπολιτικός ναός του Καρπενησίου και διατηρητέο ιστορικό μνημείο. Η αρχική κατασκευή του τοποθετείται ανάμεσα στο δεύτερο μισό του 16ου και τα τέλη του 17ου αιώνα. Ο ναός υπέστη καταστροφές το 1684, το 1756 και το 1821, με εργασίες αποκατάστασης το 1693, ενώ η σημερινή του μορφή χρονολογείται στο 1960.
Ο ναός απέκτησε ιδιαίτερη σημασία το 1645 χάρη στον μεγάλο δάσκαλο Ευγένιο Γιαννούλη τον Αιτωλό, που έκανε το Καρπενήσι πνευματικό κέντρο. Εκεί ίδρυσε την πρώτη Σχολή Ανωτέρων Γραμμάτων, που λειτούργησε για περισσότερα από 150 χρόνια.
Νότια της πόλης υψώνεται ο λόφος του Αγίου Δημητρίου, που πήρε το όνομά του από το ομώνυμο εκκλησάκι, χτισμένο εκεί το 1886 από τον Δημήτριο Σαφρά. Παλιότερα ο λόφος λεγόταν «Παλιόκαστρο», λόγω των ερειπίων αρχαίου αλλά και νεότερου κάστρου που βρίσκονταν στον χώρο. Το εκκλησάκι στέκει απέναντι από την πόλη, στον ομώνυμο λοφίσκο.
Στους βόρειους πρόποδες του «Παλιόκαστρου» λέγεται ότι βρέθηκε ο περίφημος «Θησαυρός του Καρπενησίου», ένα εντυπωσιακό σύνολο 44 αντικειμένων ελληνιστικής χρυσοχοΐας, από τα οποία 35 βρίσκονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και 9 στο Μουσείο Μπενάκη. Από την κορυφή του λόφου μπορεί κανείς να παρατηρήσει πανοραμικά την πόλη του Καρπενησίου και την ομορφιά που την περιβάλλει.
Δύο μουσεία στην πόλη αξίζουν την επίσκεψή σας. Το πρώτο είναι το Κέντρο Ιστορίας Πολιτισμού Ευρυτανίας (Κ.Ι.Π.Ε.), ένα διαδραστικό μουσείο εξοπλισμένο με σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα, που σας μυεί με βιωματικό τρόπο στην ιστορία της Ευρυτανίας, μιας περιοχής με πλούσια ιστορία και δραστηριότητα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στεγάζεται σε ανακαινισμένο κτίριο όπου παλαιότερα βρισκόταν το Δασαρχείο, απέχει 600 μέτρα από την κεντρική πλατεία, και η είσοδός του είναι στην Εθνική Οδό Καρπενησίου-Αγρινίου.
Το Κ.Ι.Π.Ε. λειτουργεί συνήθως καθημερινά 10:00-18:00 με ελεύθερη είσοδο. Καθώς εφαρμόζονται ειδικά ωράρια και ημέρες συντήρησης, επιβεβαιώστε το ωράριο στον επίσημο ιστότοπο πριν την επίσκεψή σας.
Το δεύτερο είναι το Μουσείο Βουνού, στην οδό Ζηνοπούλου 49, που παρουσιάζεται ως το πρώτο και μοναδικό μουσείο βουνού στην Ελλάδα. Στεγάζεται σε πετρόκτιστο διώροφο κτίριο και δημιουργήθηκε αποκλειστικά από δωρεές ορειβατών, χιονοδρόμων και αθλητών. Εκεί εκτίθενται αντικείμενα από την πρώτη Ελληνική Αποστολή που κατέκτησε την υψηλότερη κορυφή του κόσμου. Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 26 Δεκεμβρίου 2018.
Μόλις 3 χιλιόμετρα έξω από το Καρπενήσι, το ιστορικό Κεφαλόβρυσο είναι ένας από τους πιο αγαπημένους περιπάτους της περιοχής. Τα νερά του ανανεώνονται με φυσική ροή από τις πηγές της περιοχής, ενώ ανάμεσα σε αιωνόβια πλατάνια θα βρείτε μια μικρή τεχνητή λιμνούλα με ήμερες πάπιες. Είναι μια εύκολη στάση για όσους ταξιδεύουν με παιδιά ή απλώς αναζητούν λίγη ηρεμία στη φύση.
Μέσα στο πάρκο βρίσκεται το παλιό μνημείο του Μάρκου Μπότσαρη. Η Μάχη στο Κεφαλόβρυσο, κοντά στο Καρπενήσι, έγινε τη νύχτα της 8ης προς 9η Αυγούστου 1823, με τον Σουλιώτη Μάρκο Μπότσαρη να ηγείται των ελληνικών δυνάμεων.
Πάνω στον δρόμο Καρπενησίου-Προυσού λειτουργούν δύο θεματικά πάρκα κατάλληλα για οικογένειες. Το Saloon Park βρίσκεται στο 3ο χιλιόμετρο και έχει θεματική «Άγριας Δύσης». Προσφέρει ιππασία, τρενάκι western style, εναέριο πέρασμα, πύργο αναρρίχησης, τοξοβολία και παιδική πίστα με βαρκούλες. Η «μικρή» βόλτα με άλογο γίνεται μέσα στο πάρκο, ενώ η «μεγάλη» ταξιδεύει δίπλα στον ποταμό Καρπενησιώτη μέσα στο δάσος, και ο ξύλινος πύργος αναρρίχησης φτάνει τα 10 μέτρα ύψος.
Στο 7ο χιλιόμετρο του ίδιου δρόμου βρίσκεται το The Newton Park, ένα ψυχαγωγικό εκπαιδευτικό πάρκο με διαδραστικά εκθέματα για διασκεδαστική μάθηση. Περιλαμβάνει αντίγραφα μηχανών του Αρχιμήδη και του Νεύτωνα, όπως το εκκρεμές του Νεύτωνα και ο κοχλίας του Αρχιμήδη, καθώς και εκθέματα για τη φυσική, τη θερμοδυναμική και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Είναι μια καλή στάση αν ταξιδεύετε με παιδιά και θέλετε να συνδυάσετε τη φύση με δημιουργικό παιχνίδι.
Το Χιονοδρομικό Κέντρο Βελουχίου βρίσκεται στο βουνό Τυμφρηστός, στη θέση «Διαβολότοπος», και λειτουργεί από το 1974. Απέχει 12 χιλιόμετρα από την πόλη του Καρπενησίου και η βάση του βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1.840 μέτρων. Είναι από τα πρώτα χιονοδρομικά κέντρα της Ελλάδας που ξεκινούν να λειτουργούν κάθε χειμώνα και προσφέρει χιονοκάλυψη για μεγάλη χρονική περίοδο.
Το χιονοδρομικό διαθέτει 18 πίστες διαφορετικών επιπέδων δυσκολίας και 5 αναβατήρες. Από τις διαδρομές, 4 είναι ελευθέρας κατάβασης και 2 προορίζονται για snowboard.
Έναν αναλυτικό οδηγό για το Βελούχι, με τις εποχές, τις πίστες και τις δραστηριότητες, θα βρείτε στην αντίστοιχη ενότητα παρακάτω καθώς και σε αφιερωμένο μας άρθρο.
Η Ιερά Μονή Προυσού βρίσκεται 31 χιλιόμετρα νότια του Καρπενησίου, χτισμένη σε απόκρημνη, βραχώδη περιοχή ανάμεσα στα βουνά Χελιδώνα και Καλιακούδα. Είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της Ευρυτανίας. Η πιθανότερη χρονολόγηση τοποθετεί την έναρξη της κατασκευής της στον 12ο αιώνα, κατ' άλλους ανάμεσα στον 12ο και τον 14ο αιώνα.
Γύρω από τη μονή και τη θαυματουργή εικόνα της έχει υφανθεί ένας πλούσιος κύκλος παραδόσεων. Κατά την παράδοση, η μονή ιδρύθηκε το 829 από τους μοναχούς Διονύσιο και Τιμόθεο, που έφεραν μαζί τους την εικόνα της Παναγίας από την Προύσα της Μικράς Ασίας. Η ίδια παράδοση θέλει την εικόνα της «Παναγίας Προυσιώτισσας» να κατάγεται από την Προύσα και να εικάζεται ότι είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, ενώ φυγαδεύτηκε στη Στερεά Ελλάδα υπό τον φόβο καταστροφής βάσει διατάγματος του εικονοκλάστη αυτοκράτορα Θεόφιλου, κατά την περίοδο της εικονομαχίας.
Στη μονή φυλάσσονται και κειμήλια του Αγώνα: το Σκευοφυλάκιο διαθέτει σήμερα τα όπλα του Γεώργιου Καραϊσκάκη, ο οποίος, κατά την παράδοση, δώρισε στη μονή το ασημένιο κάλυμμα της εικόνας σε ένδειξη ευγνωμοσύνης. Μεγάλο μέρος της Μονής Προυσού κάηκε από τους Γερμανούς στις 16 Αυγούστου 1944.
Στη διαδρομή προς τον Προυσό βρίσκεται η Μαύρη Σπηλιά, ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία φύσης της περιοχής. Απέχει δύο χιλιόμετρα από το χωριό Προυσός. Ένα σηματοδοτημένο μονοπάτι που ξεκινά από τη μονή φτάνει στη σπηλιά σε μία ώρα και τέταρτο, ενώ από το ίδιο το χωριό η ανηφορική διαδρομή διαρκεί περίπου μισή ώρα.
Η διαδρομή διασχίζει ξύλινες γέφυρες μέσα σε πυκνά καταπράσινα ελατοδάση, με νερό παντού και δύο καταρράκτες, ο ένας από τους οποίους, που πέφτει σε μια φυσική λιμνούλα, ξεπερνά τα 10 μέτρα ύψος. Πλατάνια και ιτιές που ευδοκιμούν στις υγρές συνθήκες βοηθούν να προστατεύεται η σπηλιά από τις καιρικές συνθήκες αλλά και από αδιάκριτα μάτια, και σε αυτή τη βλάστηση που την κρύβει οφείλει το όνομά της.
Στη Μαύρη Σπηλιά υπάρχει διαδρομή via ferrata, μία από τις λίγες του είδους της στην Ελλάδα: μια αναρριχητική διαδρομή πάνω στον απόκρημνο βράχο, εξοπλισμένη με σιδερένια σκαλοπάτια και αναρριχητικά συρματόσχοινα. Στη σπηλιά, πίσω από μια πέτρινη πύλη, κατέφευγαν για να κρυφτούν ντόπιοι και αγωνιστές κατά την Τουρκοκρατία και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το φαράγγι «Πάντα Βρέχει» είναι από τα πιο φημισμένα φυσικά αξιοθέατα της Ευρυτανίας. Διασχίζεται από τον Κρικελλοπόταμο, που ρέει ανάμεσα στα όρη Καλιακούδα και Πλατανάκι, και έχει περίπου 80 μέτρα μήκος. Τα κρυστάλλινα νερά έρχονται από τις απόκρημνες νότιες ράχες της Καλιακούδας και πέφτουν από τους βράχους στην πορεία τους προς τον Κρικελλοπόταμο. Πήρε το όνομά του επειδή η ροή του νερού δεν είναι συνεχής και συμπαγής αλλά διασπάται σε πλήθος μικρών και μεγάλων σταγόνων, δημιουργώντας μια συνεχή «τεχνητή βροχή».
Η συνήθης περίοδος για πρόσβαση στους καταρράκτες είναι από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, όταν η στάθμη του Κρικελλοπόταμου είναι χαμηλότερη. Ακόμη και το καλοκαίρι, η στάθμη και η ορμή του νερού μεταβάλλονται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, καθώς η διαδρομή απαιτεί βάδισμα μέσα στην κοίτη του ποταμού και πάνω σε βράχους, και διαρκεί περίπου 40 λεπτά.
Το «Πάντα Βρέχει» βρίσκεται μεταξύ των χωριών Ροσκά και Στουρνάρα (Δολιανά), και η πρόσβαση από το Καρπενήσι φτάνει μέχρι τη γέφυρα Δολιανών-Ροσκά, από όπου ξεκινά η κατάβαση στο ποτάμι. Στις μικρές λίμνες που σχηματίζονται στη βάση των καταρρακτών φύονται και ορισμένα σπάνια είδη χλωρίδας, όπως τα αγριοκρίνα Lilium Heldreichii. Όσοι έχουν βρεθεί εκεί κάνουν λόγο για ένα από τα εντυπωσιακότερα υδάτινα αξιοθέατα.
Οι Κορυσχάδες βρίσκονται 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καρπενησίου, σε υψόμετρο 940 μέτρων, και είναι ίσως το πιο ιστορικό χωριό της Ευρυτανίας. Το πρώην δημοτικό σχολείο του χωριού στεγάζει σήμερα το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Στην είσοδο του σχολείου, όπου συνεδρίασε το Εθνικό Συμβούλιο, υπήρχε η επιγραφή «ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ 1821 - ΚΟΡΥΣΧΑΔΕΣ 1944». Κατά την απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε πραγματικό πληθυσμό 44 κατοίκων.
Εδώ γράφτηκε μια σημαντική σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Στις 10 Μαρτίου 1944 ορκίστηκε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), γνωστή και ως «Κυβέρνηση του Βουνού», που ιδρύθηκε στο χωριό Βίνιανη της Ευρυτανίας με πρωτοβουλία του ΕΑΜ. Το Εθνικό Συμβούλιο της ΠΕΕΑ συγκλήθηκε στις Κορυσχάδες από τις 14 ως τις 27 Μαΐου 1944.
Στις εκλογές για το Εθνικό Συμβούλιο ψήφισαν για πρώτη φορά οι γυναίκες, καθώς και οι νέοι που είχαν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους. Εκλέχθηκαν 184 μέλη με λαϊκή ψήφο, στα οποία προστέθηκαν με απόφαση της ΠΕΕΑ 22 βουλευτές του Κοινοβουλίου του 1936, ώστε ο συνολικός αριθμός να ανέλθει στους 206. Το 1955 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Κυψέλη, ονομασία που διατηρήθηκε έως το 1965.
Το Μεγάλο Χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στις πλαγιές του όρους Καλιακούδα, μέσα σε πυκνό ελατοδάσος, σε υψόμετρο 720 μέτρων. Απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα νότια του Καρπενησίου. Είναι ένα από τα πιο όμορφα και γνωστά χωριά της Ευρυτανίας.
Στο χωριό λειτουργεί το Λαογραφικό Μουσείο, που στεγάζεται σε ένα παλιό πέτρινο αρχοντικό, πλήρως ανακαινισμένο, τριών επιπέδων. Εκεί εκτίθενται τα παραδοσιακά επαγγέλματα των κατοίκων, οικιακά σκεύη και αγροτικά εργαλεία. Το πιο ξεχωριστό έκθεμα είναι το παλιό ρολόι του χωριού, που λειτουργούσε αδιάκοπα από το 1926 ως το 1988, και στον δίσκο του οποίου διακρίνονται οι τρύπες από τις σφαίρες των Γερμανών κατά την είσοδό τους στο χωριό στα χρόνια της Κατοχής.
Κοντά στο Μεγάλο Χωριό υπάρχει μνημείο για την ιστορική μάχη της Καλιακούδας, που έλαβε χώρα στις 28 Αυγούστου 1823. Ακολουθώντας τον ανηφορικό δρόμο πριν την είσοδο του χωριού φτάνει κανείς στο καταφύγιο του βουνού και στη θέση Λακκώματα, στις πλαγιές της Καλιακούδας, σε υψόμετρο 1.500 μέτρων.
Ο Γαύρος είναι οικισμός του Μεγάλου Χωριού, στις δυτικές όχθες του ποταμού Καρπενησιώτη, και απέχει μόλις 1,5 χιλιόμετρο από το κυρίως χωριό, με το οποίο ενώνεται με ένα πέτρινο γεφύρι. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 650 μέτρων, «πνιγμένος» στα πλατάνια και στα πολλά νερά. Το όνομα του χωριού προήλθε από ένα φυλλοβόλο φυτό, τον γαύρο (αλλιώς καρπίνο), που φυτρώνει κοντά σε ποτάμια, και όχι από το ψάρι όπως πολλοί νομίζουν.
Ο Γαύρος φημίζεται για την πέστροφά του, καθώς εδώ λειτουργεί εκτροφείο πέστροφας, την οποία μπορεί κανείς να γευτεί στα ταβερνάκια του οικισμού δίπλα στο νερό. Στον Γαύρο υπάρχει επίσης ένα τοξωτό πέτρινο γεφύρι του Αλή Πασά, που παλιά ένωνε το Μεγάλο Χωριό με τα γύρω χωριά.
Το Μικρό Χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 950 μέτρων στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα και θεωρείται το «μπαλκόνι» της Ευρυτανίας. Από εδώ η θέα ανοίγει προς την κοιλάδα της Ποταμιάς, περιτριγυρισμένη από τα βουνά Καλιακούδα και Χελιδώνα. Το Παλαιό και το Νέο Μικρό Χωριό απέχουν περίπου 13 και 10 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι αντίστοιχα.
Το χωριό σημαδεύτηκε από μια από τις πιο τραγικές καταστροφές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Μετά από 13 ημέρες αδιάκοπης βροχόπτωσης, την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 1963, μια τεράστια κατολίσθηση καταπλάκωσε το χωριό και στοίχισε τη ζωή σε δεκατρείς ανθρώπους. Η κατολίσθηση μετακίνησε περίπου 250.000 κυβικά μέτρα χώματος και κάλυψε έκταση 40 στρεμμάτων, και χαρακτηρίζεται ως η πιο πολύνεκρη τραγωδία αυτού του είδους στη νεότερη ελληνική ιστορία.
Την ώρα της καταστροφής οι περισσότεροι κάτοικοι βρίσκονταν στην εκκλησία του Αγίου Σώστη για την κυριακάτικη λειτουργία, και ο ναός ήταν ανάμεσα στα λίγα κτήρια που γλίτωσαν. Τα παιδιά σώθηκαν χάρη στον δάσκαλο, που τα διέσωσε την τελευταία στιγμή. Έπειτα από την καταστροφή, οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν κοντά στον Καρπενησιώτη ποταμό και δημιούργησαν το Νέο Μικρό Χωριό, σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων από τον τόπο της τραγωδίας.
Στο Παλαιό Μικρό Χωριό, στολίδι του οποίου είναι η πλατεία με τις έξι βρύσες και ένας πλάτανος που μετρά πάνω από δύο αιώνες ζωής, στέκει σήμερα στην είσοδο το Μνημείο των 13 Θυμάτων, ενώ το παλιό ιστορικό σχολείο στεγάζει το Λαογραφικό Μουσείο. Το χωριό έχει και πλούσια ιστορία Αντίστασης: στην περίοδο της Κατοχής λειτούργησε εκεί το πρώτο τυπογραφείο της Αντίστασης, ενώ στις 18 Δεκεμβρίου 1942 σημειώθηκε μάχη μεταξύ του ΕΛΑΣ και ιταλικών δυνάμεων. Κατά την παράδοση, εδώ έπλυναν το νεκρό σώμα του Μάρκου Μπότσαρη μετά τη μάχη στο Κεφαλόβρυσο.
Το Κλαυσί απέχει 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καρπενησίου και βρίσκεται σε υψόμετρο 780 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Κώνισκος. Κατά την παράδοση, η ονομασία του προήλθε από τον κλαυθμό και τα δάκρυα των κατοίκων που επέζησαν μετά από μια καταστροφή, πιθανώς από τους Γαλάτες του Βρέννου το 279 π.Χ. Κατά την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 95 μόνιμων κατοίκων.
Το σημαντικότερο αξιοθέατο του χωριού είναι η εκκλησία του μάρτυρα Λεωνίδη, του 5ου αιώνα, που είναι το μοναδικό ανασκαμμένο μνημείο της παλαιοχριστιανικής περιόδου σε όλη την Ευρυτανία. Πρόκειται για τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική εξωτερικών διαστάσεων 28×18,50 μέτρων, με εγκάρσιο κλίτος στα ανατολικά που καταλήγει σε κόγχες. Ο ναός καταστράφηκε πιθανότατα από σεισμό, ίσως του 551 μ.Χ., τον οποίο ακολούθησε πυρκαγιά, και εντοπίστηκε ξανά το 1956 μετά από έντονες βροχοπτώσεις, ενώ ανασκάφηκε σε δύο ανασκαφικές περιόδους, το 1958 και το 1959.
Καθώς το 2026 βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες προστασίας και ανάδειξης του μνημείου, επιβεβαιώστε τις συνθήκες πρόσβασης πριν την επίσκεψη. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα είναι το ψηφιδωτό δάπεδο της βασιλικής, που χρονολογείται στο β' τέταρτο του 6ου αιώνα μ.Χ. Διασώζεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του και έχει φυτική και γεωμετρική διακόσμηση και σκηνές από το ζωικό βασίλειο, με παραστάσεις από ζώα, πτηνά και ψάρια.
Περίπου 7 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, ο Άγιος Νικόλαος είναι χτισμένος αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 1.020 μέτρων, στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου. Ως το 1951 ήταν γνωστός και ως «Λάσπη». Κατά την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανερχόταν σε 264 κατοίκους.
Πέντε χιλιόμετρα από την πόλη, η Καλλιθέα βρίσκεται σε υψόμετρο 993 μέτρων, κτισμένη ανάμεσα σε δάσος ελάτης στις ανατολικές πλαγιές του όρους Κώνισκος, που είναι η βόρεια προέκταση της Καλιακούδας. Όπως μαρτυρά το όνομά της, οφείλει την ονομασία της στη θέα προς την κοιλάδα του Καρπενησίου, με πανοραμική θέα σε όλο το Καρπενήσι και μέχρι το Βελούχι. Από το χωριό περνά το Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4, ενώ στην πλατεία με τον πλάτανο γίνεται στις 29 Αυγούστου το πανηγύρι της εκκλησίας του Ιωάννη του Προδρόμου.
Σε ανάλογη απόσταση, η Μυρίκη είναι κτισμένη μέσα σε πυκνό ελατοδάσος, σε υψόμετρο 1.120 μέτρων, στις πλαγιές του όρους Νεραϊδοβούνι. Μέχρι το 1930 ονομαζόταν Μυρίση και, για να αποφευχθεί η σύγχυση με το Μύρεσι των Αγράφων, μετονομάστηκε σε Μυρίκη, από την αρχαία ελληνική λέξη που σήμαινε ευώδης θάμνος. Ο παλαιότερος ναός του χωριού είναι ο κοιμητηριακός ναός της Αγίας Παρασκευής, του 1816, ενώ υπάρχουν και οι ναοί του Αγίου Γεωργίου, του 1898, και του Προφήτη Ηλία.
Το Βούτυρο είναι ορεινό χωριό σε υψόμετρο 840 μέτρων, που απέχει 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καρπενησίου. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στις βορειοανατολικές απολήξεις του όρους Χελιδώνα, με θέα προς την κοιλάδα της Ποταμιάς. Στην πέτρινη πλατεία του βρίσκεται η πέτρινη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, του 1926, που είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος εκκλησία της Ευρυτανίας. Ο πληθυσμός του ήταν 73 κάτοικοι κατά την πιο πρόσφατη απογραφή.
Λίγο πιο πέρα, το Νόστιμο είναι ορεινό χωριό σε υψόμετρο 940 μέτρων, χτισμένο μέσα σε πυκνό ελατοδάσος στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα, και απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. Το όνομά του το έλαβε κατά πάσα πιθανότητα από τον νόστο των ξενιτεμένων κατοίκων του, ενώ μερικοί το συνδέουν με τα «νόστιμα» νερά του. Οι παροχές του είναι περιορισμένες, ένας ξενώνας και ένα ταβερνάκι, και από εκεί ξεκινούν 2 μονοπάτια διάρκειας περίπου μισής ώρας που οδηγούν στην κορυφή του όρους Κουρούνα.
Τα Φιδάκια απέχουν 25 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι και είναι χτισμένα σε υψόμετρο περίπου 920 μέτρων, αν και άλλη πηγή τα τοποθετεί λίγο πάνω από τα 950 μέτρα. Έχουν χαρακτηριστεί επισήμως ως «παραδοσιακός οικισμός» και, εντός των ορίων τους, δεν επιτρέπονται τα αυτοκίνητα. Ξεχωρίζουν για τα πλακόστρωτα καλντερίμια τους, τη μικρή πλατεία στη μέση του χωριού, την εκκλησία της Γενέσεως της Θεοτόκου με τον μπλε τρούλο και τα κεραμιδοσκέπαστα σπίτια, ενώ έχουν μόλις 27 μόνιμους κατοίκους κατά την απογραφή του 2011.
Κοντά στα Φιδάκια βρίσκεται η θέση «Τσαγκαράλωνα», που αποκαλείται «το μπαλκόνι της Ευρυτανίας». Απέχει 3 χιλιόμετρα από το χωριό και βρίσκεται στα 1.000 μέτρα υψόμετρο. Από εκεί ο επισκέπτης θαυμάζει τη Λίμνη Κρεμαστών, με πέτρινα παγκάκια για ανάπαυση.
Το Κρίκελλο είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.120 μέτρων, στην ανατολική πλευρά του όρους Καλιακούδα, κοντά στις πηγές του Κρικελλοπόταμου, και θεωρείται ένας από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας, φωλιασμένος μέσα σε πυκνό ελατοδάσος. Απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 161 κάτοικοι.
Στη διαδρομή προς το Κρίκελλο εντοπίζεται η θέση Κοκκάλια, όπου το 279 π.Χ. οι Αιτωλοί νίκησαν τους Γαλάτες. Η ανηφορική, φιδογυριστή διαδρομή ανάμεσα στα έλατα αξίζει αυτή καθαυτή το ταξίδι.
Η Δομνίστα είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρων, στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ευρυτανίας, πολύ κοντά στα όρια με τον Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Απέχει περίπου 35 έως 40 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. Ο πληθυσμός της ήταν 287 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2011.
Η Δομνίστα έχει βαριά ιστορία στους εθνικούς αγώνες. Στις 7 Ιουνίου 1942, στην πλατεία της, ο Άρης Βελουχιώτης κήρυξε την έναρξη του ένοπλου αγώνα της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών, και γι' αυτό χαρακτηρίστηκε από τους εξεγερμένους Ευρυτάνες ως η «Αγία Λαύρα της Αντίστασης». Νωρίτερα, στα χρόνια του 1821, η περιοχή αποτελούσε προπύργιο των ξακουστών οπλαρχηγών Γιολδάσηδων, ενώ στη Δομνίστα βρήκε καταφύγιο ο Γεώργιος Καραϊσκάκης το 1824, μετά τη μάχη της Βράχας.
Σήμερα η Δομνίστα φημίζεται και για το τσίπουρό της: κάθε χρόνο, στα τέλη Οκτωβρίου, διοργανώνεται «η γιορτή του τσίπουρου», ενώ το ετήσιο πανηγύρι του χωριού γίνεται στις 20 Ιουλίου.
Η Λίμνη Κρεμαστών, που αποκαλείται και «η κυρά της Ευρυτανίας», είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας. Δημιουργήθηκε το 1965, στα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας, οι οποίοι ενώνονται πάνω από τη λίμνη μέσω της Γέφυρας Επισκοπής. Σχηματίστηκε από τη συσσώρευση των υδάτων των ποταμών Αχελώου, Αγραφιώτη, Ταυρωπού και Τρικεριώτη και έχει επιφάνεια περίπου 81 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Πρόκειται για ένα τεράστιο έργο. Το φράγμα των Κρεμαστών είναι ένα από τα μεγαλύτερα γεωφράγματα της Ευρώπης, με όγκο 8.130.000 κυβικά μέτρα, μέγιστο ύψος 160 μέτρα και πλάτος βάσης 670 μέτρα, ενώ η μέγιστη χωρητικότητα της λίμνης είναι 4.750.000.000 κυβικά μέτρα νερού. Το μέσο βάθος της λίμνης είναι περίπου 65 μέτρα και μπροστά στο φράγμα φτάνει έως και τα 136 μέτρα.
Πίσω από αυτό το τοπίο κρύβεται και μια ανθρώπινη ιστορία. Για τη δημιουργία της λίμνης βυθίστηκαν αρκετοί οικισμοί και εκτοπίστηκαν περίπου 3.300 κάτοικοι. Στην κατασκευή του έργου, που έδωσε ρεύμα στην Ελλάδα τη δεκαετία του '60, εργάστηκαν 3.500 άνθρωποι. Μόλις το 1,55% της έκτασης της λίμνης ανήκει στον Δήμο Καρπενησίου, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται στους Δήμους Αγράφων, Αμφιλοχίας και Αγρινίου.
Στη δυτική Ευρυτανία βρίσκεται ένα εντυπωσιακό μνημείο, το Γεφύρι του Μανώλη, ένα πέτρινο τοξωτό γεφύρι που χτίστηκε το 1659. Είναι χτισμένο πάνω στον ποταμό Αγραφιώτη, στο σημείο όπου ο ποταμός εκβάλλει στη Λίμνη Κρεμαστών, και είναι το τελευταίο γεφύρι του Αγραφιώτη πριν τη λίμνη. Σύμφωνα με την παράδοση πήρε το όνομά του από τον Ηπειρώτη πρωτομάστορα Μανώλη Χρυσιώτη, που εγκαταστάθηκε στο χωριό Δάφνη (Κουφάλα) της Ευρυτανίας, ενώ η κτητορική επιγραφή του αναφέρει δύο κτήτορες, «Δήμητρος και Μανώλης».
Το μονότοξο γεφύρι έχει άνοιγμα τόξου περίπου 30 μέτρα.
Από τότε που δημιουργήθηκε η Λίμνη Κρεμαστών, ανάλογα με τη στάθμη των νερών, άλλοτε το γεφύρι βυθίζεται ολόκληρο και άλλοτε παραμένει μισό πάνω από το νερό. Γι' αυτό πολλοί το αποκαλούν «γεφύρι-φάντασμα» που εμφανίζεται και εξαφανίζεται στα μάτια των περαστικών. Η ορατότητα του γεφυριού εξαρτάται από τη στάθμη της λίμνης. Συνήθως αποκαλύπτεται περισσότερο τους θερμότερους μήνες, αλλά οι συνθήκες διαφέρουν από χρονιά σε χρονιά, οπότε καλό είναι να επιβεβαιώσετε τη στάθμη πριν επισκεφθείτε την περιοχή.
Το Καρπενήσι έχει κάτι να προσφέρει σε κάθε εποχή. Τον χειμώνα λειτουργεί το Χιονοδρομικό Κέντρο Βελουχίου, ενώ η συνήθης περίοδος για πεζή επίσκεψη στο φαράγγι Πάντα Βρέχει είναι από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, όταν η στάθμη του Κρικελλοπόταμου είναι χαμηλότερη, εποχή που ευνοεί παράλληλα την πεζοπορία και το ράφτινγκ στον Τρικεριώτη. Καθώς μάλιστα οι ώρες λειτουργίας μουσείων όπως το Κ.Ι.Π.Ε. και η ορατότητα του Γεφυριού του Μανώλη μεταβάλλονται, καλό είναι να τα επιβεβαιώνετε πριν φύγετε.
Όσο για την πρόσβαση, η οδική απόσταση Αθήνα-Καρπενήσι είναι περίπου 288 χιλιόμετρα, με χρόνο οδήγησης γύρω στις 3 ώρες και 13 λεπτά. Η διαδρομή Λαμία-Καρπενήσι είναι 78 χιλιόμετρα, μέσω Μακρακώμης και της Σήραγγας Τυμφρηστού, ενώ η διαδρομή Αγρίνιο-Καρπενήσι είναι 111 χιλιόμετρα, μέσω της Γέφυρας Επισκοπής και των Φραγκίστων. Τακτικά δρομολόγια του ΚΤΕΛ Ευρυτανίας συνδέουν το Καρπενήσι με την Αθήνα, τη Λαμία και το Αγρίνιο.
Όσο για τη διαμονή σας, στην ευρύτερη περιοχή του Καρπενησίου και των γύρω χωριών θα βρείτε επιλογές που καλύπτουν διαφορετικά γούστα. Στη σελίδα του Καρπενησίου στην Travelmyth θα δείτε όλα τα διαθέσιμα καταλύματα ταξινομημένα ανάλογα με τα ενδιαφέροντά σας, για παράδειγμα καταλύματα με μπουτίκ χαρακτήρα, διαμονές με τζάκι, επιλογές με πισίνα ή καταλύματα για ταξιδιώτες με παιδιά.