7,258,491 ξενοδοχείασε 60 κατηγορίες
Η Λευκάδα ξεχωρίζει για έναν λόγο που εκπλήσσει: μαζί με την Εύβοια, συγκαταλέγεται στα ελληνικά νησιά όπου μπορείτε να φτάσετε οδικώς, χωρίς να χρειαστείτε πλοίο, περνώντας την πλωτή γέφυρα της Αγίας Μαύρας που τη συνδέει με την Ακαρνανία. Στην είσοδο σάς υποδέχεται ένα επιβλητικό μεσαιωνικό κάστρο, μια πρωτεύουσα με τα χαρακτηριστικά πολύχρωμα σπίτια με λαμαρίνες, και μερικές από τις πιο διάσημες παραλίες της Ελλάδας, το Πόρτο Κατσίκι, οι Εγκρεμνοί και το Κάθισμα.
Στην ομάδα της Travelmyth, της μηχανής αναζήτησης διαμονής που εξειδικεύεται στις εξατομικευμένες προτάσεις ανάλογα με τα ενδιαφέροντα κάθε χρήστη, ετοιμάσαμε αυτόν τον οδηγό για να σας βοηθήσουμε να σχεδιάσετε την επίσκεψή σας στη Λευκάδα ολοκληρωμένα. Στις ενότητες που ακολουθούν θα βρείτε το Κάστρο της Αγίας Μαύρας και την πόλη της Λευκάδας, τις διάσημες παραλίες της δυτικής πλευράς, το κοσμοπολίτικο Νυδρί με τα Πριγκιπονήσια και τους καταρράκτες του Δημοσάρι, τον Φάρο του Λευκάτα, τα ορεινά χωριά της ενδοχώρας με τις φακές της Εγκλουβής και τα καρσάνικα κεντήματα της Καρυάς, καθώς και ημερήσιες εκδρομές προς το Μεγανήσι, τον Κάλαμο και τον Καστό. Για τέσσερα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα, το Πόρτο Κατσίκι, τους Εγκρεμνούς, το Κάθισμα και το Νυδρί, έχουμε ξεχωριστούς αναλυτικούς οδηγούς.
Το Κάστρο της Αγίας Μαύρας είναι το πρώτο αξιοθέατο που αντικρίζετε καθώς διασχίζετε τη γέφυρα προς το νησί. Βρίσκεται στην είσοδο της Λευκάδας από την ξηρά, πάνω σε μια μακρόστενη αμμοθίνα που προβάλλει προς την κοντινή ακτή της Ακαρνανίας, και είναι στρατηγικά τοποθετημένο ώστε να προστατεύει τις προσεγγίσεις στο νησί. Το πρώτο κάστρο πιθανότατα ανεγέρθηκε στη θέση αυτή γύρω στο 1300 από τον Ιωάννη Ορσίνι, παλατίνο κόμη της Κεφαλλονιάς και της Ζακύνθου, ο οποίος είχε λάβει τη Λευκάδα ως προίκα με τον γάμο του με την κόρη του Δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρου Α΄ Κομνηνού Δούκα.
Η ιστορία του κάστρου είναι μια διαδοχή κατακτητών. Η οικογένεια Ορσίνι έχασε τη Λευκάδα το 1331 από τον Γκωτιέ Στ' του Μπριέν, ο οποίος το 1343 παραχώρησε το κάστρο και το νησί στον Ενετό Γκρατσιάνο Τζόρτζιο. Οι Οθωμανοί εισέβαλαν στο νησί το 1430, ενώ μετά την κυριαρχία των Τόκκων το νησί καταλήφθηκε τελικά από τους Οθωμανούς το 1479. Το κάστρο ανοικοδομήθηκε και διευρύνθηκε πλήρως από τον Καπουδάν πασά Κιλίτζ Αλή Πασά το 1572-1574, ενώ το 1564 η έλλειψη νερού είχε οδηγήσει στην κατασκευή ενός μεγάλου υδραγωγείου μήκους τριών χιλιομέτρων, που έφερνε νερό από το εσωτερικό του νησιού στην πόλη. Το 1684, κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Μορέα, οι Βενετοί κατέκτησαν το κάστρο μετά από πολιορκία δεκαέξι ημερών.
Σήμερα το κάστρο διατηρεί το επταγωνικό του σχήμα, με τρεις αμυντικές γραμμές, επτά προμαχώνες και πυροβολεία, ένα σημαντικό δείγμα οχυρωματικής αρχιτεκτονικής. Στο εσωτερικό του περικλειόταν η πόλη της Αγίας Μαύρας, που αποτελούσε την πρωτεύουσα του νησιού, και διατηρούνται αρκετά ερείπια κτιρίων, κυρίως από την εποχή της Ενετοκρατίας. Στο βόρειο μέρος δεσπόζει ο μικρός ορθόδοξος ναός της Αγίας Μαύρας, που χτίστηκε το 1888 και γιορτάζει στις 3 Μαΐου. Το κάστρο προστάτευε την πρωτεύουσα από την πρώτη δεκαετία του 14ου αιώνα ως το 1684.
Το όνομά του το κάστρο, και το ίδιο το νησί, το οφείλει στην Αγία Μεγαλομάρτυρα Μαύρα, σύζυγο του Τιμοθέου από τη Θηβαΐδα της Αιγύπτου, η οποία έδωσε το όνομά της τον 14ο αιώνα (1331 μ.Χ.) στο κάστρο και στην ίδια την πόλη. Έτσι το νησί ονομαζόταν παλαιότερα «Sainte Maure» / Αγία Μαύρα, ενώ στα τουρκικά αποδιδόταν ως Aya Mavra, από το ελληνικό Αγία Μαύρα. Σας προτείνουμε, πριν την επίσκεψη, να ελέγξετε τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας και την τιμή εισιτηρίου από την επίσημη ενημέρωση της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων.
Η πόλη της Λευκάδας έχει μια εντελώς ξεχωριστή αρχιτεκτονική ταυτότητα, που γεννήθηκε μέσα από τους σεισμούς. Η πόλη με την ενετική αρχιτεκτονική κτίστηκε το 1684, αλλά μετά τον ισχυρό σεισμό του 1825 που την κατέστρεψε, ξαναχτίστηκε υπό την εποπτεία των Άγγλων με βάση τον βρετανικό αντισεισμικό κανονισμό. Από τότε χρονολογείται η χρήση της λαμαρίνας στην εξωτερική όψη των σπιτιών, με τον επάνω όροφο να είναι ελαφρύτερος. Τα σπίτια της Λευκάδας έχουν πέτρινο ισόγειο και ελαφρύ ξύλινο όροφο (ή ορόφους), και η λαμαρίνα στο εξωτερικό βάφεται στις μέρες μας με διαφορετικά σε κάθε σπίτι χρώματα.
Πίσω από αυτή την εικόνα κρύβεται μια εξελιγμένη αντισεισμική λογική. Στα λευκαδίτικα σπίτια η κατασκευή του ισογείου ήταν λίθινη, ενώ του πρώτου ορόφου βασιζόταν περισσότερο στη χρήση του ξύλου. Η ξυλοδεσιά τοποθετούνταν σε μικρή απόσταση από τη λίθινη κατασκευή, ώστε να αποφεύγεται η σύγκρουση με τον πέτρινο τοίχο σε περίπτωση σεισμικών δονήσεων, ο λεγόμενος «αντισεισμικός αρμός». Με ένα βοηθητικό επιστήλωμα, σε περίπτωση σεισμού ο εξωτερικός λίθινος τοίχος του ισογείου μπορούσε να καταρρεύσει πάντα προς την πλευρά του δρόμου και ποτέ προς το εσωτερικό του κατωγείου. Τα ενδιάμεσα ανοίγματα της ξυλοδεσιάς συμπληρώνονταν με κομμάτια τούβλων ενωμένα με λάσπη από άμμο, ασβέστη και πορσελάνη, ενώ με τα χρόνια οι κάτοικοι φρόντιζαν το πάνω τμήμα να είναι ελαφρύ και το κάλυπταν με λαμαρίνα, βαμμένη σε απαλά χρώματα. Μετά τον σεισμό του 1948 αναπτύχθηκε στη νότια πλευρά του παλιού οικισμού και ένα νέο τμήμα της Χώρας, η Νεάπολη.
Η κεντρική περατζάδα της πόλης είναι η πλακόστρωτη οδός Ι. Μελά, που ξεκινά από την παραλία και περνάει από την Αγορά με την κεντρική πλατεία. Στην κεντρική πλατεία, την οποία πλαισιώνουν όμορφα δείγματα της λευκαδίτικης αρχιτεκτονικής, θα θαυμάσετε τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα (1685), μητρόπολη επί Ενετοκρατίας. Στην πόλη ξεχωρίζουν επίσης ο Άγιος Νικόλαος (1830), ο Παντοκράτορας, ο ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου, που ξεκίνησε να κτίζεται το 1721, και ο Άγιος Μηνάς σε ρυθμό μπαρόκ, καθώς και οι εκκλησίες της Παναγίας των Ξένων και των Αγίων Αναργύρων.
Στα βόρεια του νησιού, σε άμεση γειτνίαση με την πόλη της Λευκάδας, απλώνεται ένας σημαντικός υγρότοπος: οι Λιμνοθάλασσες Στενών Λευκάδας, γνωστές στην προστατευόμενη περιοχή ως Παλιονής-Αβλίμων, μαζί με τις Αλυκές Λευκάδας. Ο Αβλίμων συχνά αναφέρεται και ως Αβλέμονας. Η λιμνοθάλασσα βρίσκεται μπροστά στην πόλη, ενώ η Γύρα οφείλει το όνομά της στο σχήμα της, έναν κύκλο που σχηματίζεται στην είσοδο του νησιού, με μια μικρή λιμνοθάλασσα στην εσωτερική πλευρά. Πρόκειται για έναν πλούσιο βιότοπο: στον υγρότοπο έχουν καταγραφεί 57 είδη υδρόβιων και παρυδάτιων πτηνών κατά τη μετανάστευση, ενώ απαντούν και ιδιαίτεροι τύποι οικοτόπων, όπως μονοετής βλάστηση με Salicornia. Η περιοχή, έκτασης 2.120,68 εκταρίων, έχει ενταχθεί στο Δίκτυο Natura 2000 και για τις δύο κατηγορίες προστασίας: ως Ειδική Ζώνη Διατήρησης και ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα πουλιά.
Η ίδια η Γύρα είναι και μια εκτεταμένη παραλία: εκτείνεται για 3,5 χιλιόμετρα, με ψιλή άμμο και χαρακτηριστικά γαλάζια νερά, και μπορεί να υποδιαιρεθεί στις παραλίες Αμμόγλωσσα, Κάστρο και Μύλοι. Η παραλία Κάστρο βρίσκεται απέναντι από το κάστρο της Αγίας Μαύρας, και τόσο η Γύρα όσο και το Κάστρο είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στους ντόπιους λόγω της εγγύτητάς τους στην πόλη.
Στο δυτικό τμήμα της παραλίας στέκουν ακόμα οι ανεμόμυλοι των Μύλων, ένα από τα πιο φωτογραφημένα τοπόσημα της περιοχής. Η κατασκευή τους αναφέρεται ότι ξεκίνησε το 1760, επί Ενετοκρατίας, και οι μύλοι άλεθαν δημητριακά που εισάγονταν κυρίως από τη Ρωσία· ο τελευταίος ανεμόμυλος σταμάτησε τη λειτουργία του το 1954. Σήμερα σώζονται λίγοι από αυτούς, οι πηγές δίνουν διαφορετικούς αριθμούς, με κάποιες να αναφέρουν περίπου πέντε ανεμόμυλους που στέκουν ακόμα και άλλες τέσσερις, ενώ ούτε ο συνολικός αριθμός όσων είχαν κατασκευαστεί είναι γνωστός, καθώς υπάρχουν μαρτυρίες για 7, 8 ή και 12 ανεμόμυλους. Η παραλία των Μύλων είναι σήμερα δημοφιλής σε διεθνείς και ντόπιους windsurfers.
Μόλις 3 χιλιόμετρα από την πόλη της Λευκάδας, μέσα σε φυσικό περιβάλλον, βρίσκεται η Ιερά Μονή της Παναγίας Φανερωμένης, αφιερωμένη στην Παναγία, προστάτιδα και πολιούχο του νησιού. Είναι ανδρώα μονή, όπου σήμερα ζουν ένας ηγούμενος και τέσσερις μοναχοί. Η τοποθεσία έχει βαθιές ρίζες στον χρόνο: στο σημείο φιλοξενούνταν στην αρχαιότητα μαρμάρινο ιερό της θεάς Αρτέμιδος, και κατά την παράδοση, το 325 μ.Χ. μόνασαν εκεί δύο από τους πέντε Πατέρες που είχαν επιστρέψει με τον επίσκοπο Λευκάδος Αγάθαρχο.
Η ιστορία του μοναστηριού όπως το βλέπουμε σήμερα είναι μια αλληλουχία καταστροφών και αναγεννήσεων. Κατά την παράδοση, ο πρώτος ναός ιδρύθηκε το 1634 από τον ιερέα Φίλιππο Σταματέλο από τους Τσουκαλάδες, ενώ ο κεντρικός ναός χτίστηκε στη σημερινή του μορφή το 1734, όταν το νησί ήταν υπό Ενετική κυριαρχία· γενικότερα, το μοναστήρι πήρε τη σημερινή του μορφή επί Ενετοκρατίας (1684-1797). Το 1760 έπαψε το κτητορικό καθεστώς της μονής και μετατράπηκε σε κοινόβιο. Η μονή κάηκε αρκετές φορές, το 1762 (οπότε κάηκε και η εικόνα), το 1782 και ξανά το 1886.
Το όνομα «Φανερωμένη» συνδέεται με έναν θρύλο: σύμφωνα με την παράδοση, η πρώτη εικόνα της Παναγίας αποκαλύφθηκε με θαυμαστό τρόπο πάνω σε σανίδι στον αγιογράφο Κάλλιστο. Η νέα εικόνα που φυλάσσεται στη μονή είναι έργο του Ιερομονάχου Βενιαμίν Κοντράκη, φιλοτεχνημένο στο Άγιο Όρος το 1887, ενώ το τέμπλο, κατασκευασμένο την ίδια χρονιά, είναι έργο του Ευστράτιου Προσαλέντη. Η Φανερωμένη έχει και ιστορική σημασία για τον τόπο: στη μονή και σε κοντινά εκκλησάκια έκαναν τις συναντήσεις τους Φιλικοί και οπλαρχηγοί πριν ορκιστούν για την Επανάσταση, στις 30 Ιανουαρίου 1821.
Στο νοτιοδυτικό μέρος του νησιού, σε απόσταση περίπου 40 χιλιομέτρων από την πόλη της Λευκάδας, σας περιμένει το Πόρτο Κατσίκι, μία από τις πιο φωτογραφημένες παραλίες της Λευκάδας. Στο βόρειο μέρος της παραλίας ορθώνεται ένας κατάλευκος, πελώριος βράχος, ενώ η ίδια η ακτή είναι περιτριγυρισμένη από λόφους και γίνεται προσβάσιμη από περίπου 80-100 απότομα σκαλοπάτια που κατεβαίνουν κατά μήκος του γκρεμού. Το όνομά της η παραλία το οφείλει στο παρελθόν της: μόνο λιγοστές αίγες (κατσίκια) μπορούσαν κάποτε να προσεγγίσουν το σημείο, εξού και η ονομασία «Πόρτο Κατσίκι».
Σήμερα το Πόρτο Κατσίκι συγκαταλέγεται στις κορυφαίες παραλίες της Ελλάδας και της Ευρώπης και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού, δεν λείπουν μάλιστα και οι περιγραφές που το χαρακτηρίζουν ως την ωραιότερη παραλία της Λευκάδας. Όσον αφορά τα πρακτικά: πάνω από την παραλία υπάρχει ιδιωτικός χώρος στάθμευσης, όπου αφήνετε το αυτοκίνητο έναντι αντιτίμου, ενώ beach bar πάνω στην παραλία δεν θα βρείτε, υπάρχουν όμως καντίνες λίγο πριν τα σκαλιά. Πολλές από τις ημερήσιες κρουαζιέρες που αναχωρούν από το Νυδρί ή τη Βασιλική κάνουν στάση για μπάνιο εδώ. Στην παραλία ακολουθήστε τη σήμανση και αποφύγετε σημεία κάτω από ασταθή πρανή.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας για το Πόρτο Κατσίκι, με όλες τις πρακτικές πληροφορίες για την πρόσβαση, το παρκάρισμα και τις εναλλακτικές με σκάφος, σύντομα στο Πόρτο Κατσίκι Λευκάδας: Ο πλήρης οδηγός για την πιο διάσημη παραλία του Ιονίου.
Λίγο βορειότερα από το Πόρτο Κατσίκι, σε απόσταση περίπου 38 με 40 χιλιομέτρων από την πόλη της Λευκάδας, βρίσκονται οι Εγκρεμνοί, μια μεγάλη παραλία της νοτιοδυτικής Λευκάδας με ανοιχτόχρωμη άμμο, ψιλό βότσαλο και εντυπωσιακό τιρκουάζ χρώμα νερού, που εκτείνεται σε μήκος περίπου 2 χλμ. Θεωρείται μία από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας, με τους κάθετους γκρεμούς και τα γαλάζια νερά να δημιουργούν ένα εντυπωσιακό σκηνικό.
Η ιστορία της πρόσβασης στους Εγκρεμνούς άλλαξε δραματικά με τον σεισμό. Παλιότερα, για να φτάσει κανείς στην παραλία, έπρεπε να κατέβει περίπου 350 σκαλιά. Στον σεισμό του 2015 όμως η παραλία υπέστη σημαντικές ζημιές και τεράστιοι χωμάτινοι όγκοι άλλαξαν τη μορφή της, καθώς κατολισθήσεις βράχων έθαψαν την ακρογιαλιά και κατέστρεψαν τη σκάλα που οδηγούσε σε αυτήν. Έκτοτε η πρόσβαση στους Εγκρεμνούς γίνεται σε μεγάλο βαθμό από τη θάλασσα, κυρίως με καραβάκια: μπορείτε να τους επισκεφθείτε με σκάφος ή με καράβι που πραγματοποιεί ημερήσια κρουαζιέρα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι τοπικοί φορείς απομάκρυναν τα φερτά υλικά, αντικατέστησαν τη σκάλα και αποκατέστησαν την οδική πρόσβαση, και μέχρι το 2021 η παραλία άνοιξε ξανά για το κοινό. Η χερσαία πρόσβαση στους Εγκρεμνούς έχει αλλάξει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια και καλό είναι να ελέγχετε την τρέχουσα κατάσταση πριν ξεκινήσετε. Όταν επιτρέπεται η πρόσβαση από στεριά, απαιτεί περπάτημα και πολλά σκαλοπάτια· διαφορετικά, η πιο σταθερή επιλογή είναι η πρόσβαση με σκάφος.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας για τους Εγκρεμνούς, με τις σημερινές επιλογές πρόσβασης και τα δρομολόγια των σκαφών, σύντομα στο Εγκρεμνοί Λευκάδας: Η εξωτική παραλία κάτω από τους λευκούς βράχους.
Στη δυτική πλευρά του νησιού, νοτιότερα από το χωριό του Αγίου Νικήτα, η Παραλία Κάθισμα είναι από τις πιο γνωστές οργανωμένες παραλίες της Λευκάδας. Είναι οργανωμένη με ομπρέλες, ξαπλώστρες, beach bar και εστιατόρια, ενώ λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα υπάρχει χώρος στάθμευσης για τα αυτοκίνητα. Σήμερα θεωρείται η πιο κοσμοπολίτικη παραλία της Λευκάδας και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε νεαρές ηλικίες, ενώ είναι φημισμένη και στους φίλους του αλεξίπτωτου πλαγιάς (paragliding).
Όπως όλες οι παραλίες της ανοιχτής δυτικής ακτής, έτσι και το Κάθισμα θέλει προσοχή στο κολύμπι, ιδίως όταν δυναμώνει ο άνεμος και υπάρχει έντονος κυματισμός. Σε αυτές τις συνθήκες, καλό είναι να μην απομακρύνεστε από την ακτή και να προσέχετε ιδιαίτερα τα παιδιά.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας για το Κάθισμα, με προτάσεις για beach bars και πληροφορίες ασφάλειας, σύντομα στο Κάθισμα Λευκάδας: ο πλήρης οδηγός για την πιο οργανωμένη παραλία της δυτικής πλευράς.
Στο νοτιότερο σημείο του νησιού, εκεί όπου η γη συναντά το απέραντο γαλάζιο του Ιονίου, βρίσκεται το Ακρωτήριο Λευκάτα. Το χαρακτηρίζουν λευκοί απόκρημνοι βράχοι ύψους 60 μέτρων πάνω από το Ιόνιο, και από αυτούς πιστεύεται ότι πήρε το όνομά του το ίδιο το νησί: το όνομα συνδέεται με το λευκό χρώμα των βράχων, που ονομάζονταν Λευκάς πέτρα ή Λευκάς άκρα, απ' όπου προήλθε το όνομα Λευκάδα. Το ακρωτήριο είναι γνωστό και με άλλα ονόματα, Κάβος της Κυράς, Κάβος της Νιράς ή Κάβο Δουκάτο. Το κοντινότερο χωριό είναι το Αθάνι, που απέχει 8 χλμ., ενώ το Πόρτο Κατσίκι απέχει 7 χλμ. και οι Εγκρεμνοί περίπου 8 χλμ. από το σημείο.
Ο τόπος αυτός είναι βαθιά δεμένος με τον μύθο. Στο ακρωτήριο υπήρχε κατά την αρχαιότητα ναός αφιερωμένος στον θεό Απόλλωνα Λευκάτα, και σύμφωνα με την παράδοση, στα πανάρχαια χρόνια (γύρω στο 1200 π.Χ.) γίνονταν εκεί θυσίες για να εξευμενίσουν τους θεούς. Αργότερα, πάλι σύμφωνα με τον μύθο, οι θυσίες αντικαταστάθηκαν από κατάδικους που τους έριχναν από τον βράχο δίνοντάς τους πιθανότητες σωτηρίας: πριν τους ρίξουν, τους έδεναν γύρω από το σώμα τους πουλιά και φτερά για να επιβραδύνουν την πτώση. Στον ίδιο τον Απόλλωνα αποδιδόταν το πήδημα από τον βράχο ως μέσο ενάντια στο βασανιστικό ερωτικό πάθος.
Το πιο γνωστό κομμάτι του θρύλου αφορά τη Σαπφώ. Σύμφωνα με τον μύθο, η αρχαία ποιήτρια πήδηξε από τα κοφτερά βράχια του ακρωτηρίου από απελπισία για τον έρωτά της προς τον Φάωνα, και από αυτή την παράδοση το ακρωτήριο ονομάστηκε «Κάβος ή Πήδημα της Κυράς». Στη θέση όπου υπήρχε το αρχαίο ιερό υψώνεται σήμερα ο Φάρος του Λευκάτα. Άρχισε να λειτουργεί το 1890 και ο σημερινός κυκλικός πύργος του έχει ύψος περίπου 15 μέτρα, με εστιακό ύψος 70 μέτρα. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε σβηστός και επαναλειτούργησε το 1945. Ο καταστροφικός σεισμός του 1953 προκάλεσε σοβαρές δομικές βλάβες και κατέστρεψε τον παλαιό λίθινο πύργο, ενώ οι εργασίες αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 1956 ή το 1957. Το 1982 ο φάρος ηλεκτροδοτήθηκε και εξακολουθεί να λειτουργεί ως επιτηρούμενος. Σημειώστε ότι ο φάρος δεν είναι επισκέψιμος, η θέα όμως από το ακρωτήριο παραμένει από τις πιο εντυπωσιακές του νησιού.
Στη βορειοδυτική πλευρά της Λευκάδας, σε απόσταση περίπου 12 χλμ. από την πόλη, ο Άγιος Νικήτας είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός που διατηρεί το παραδοσιακό του στυλ, ένα σχετικά μικρό χωριό με αρκετά παραδοσιακό ύφος. Το χωριό διατρέχεται από έναν κεντρικό πεζόδρομο, ενώ μέσα στον οικισμό δεν μπαίνει αυτοκίνητο. Η θάλασσα που απλώνεται μπροστά του έχει κρυστάλλινη διαύγεια με θέα το χωριό, και ο Άγιος Νικήτας βρίσκεται αρκετά κοντά σε τρεις μεγάλες παραλίες: την παραλία Μύλος, τα Πευκούλια και το Κάθισμα.
Από τον Άγιο Νικήτα φτάνετε σε μία από τις πιο όμορφες παραλίες της δυτικής πλευράς, την Παραλία Μύλος, που βρίσκεται πολύ κοντά στο χωριό. Η πρόσβαση μπορεί να γίνει με καραβάκι από τον Άγιο Νικήτα ή, για τους πιο τολμηρούς, από ένα στενό μονοπάτι που ξεκινά μέσα από το χωριό, μια διαδρομή αρκετά κουραστική. Ακριβώς αυτή η σχετικά δύσκολη πρόσβαση είναι που κρατά την παραλία μακριά από τον συνωστισμό.
Στο ανατολικό τμήμα του νησιού, 16 χλμ. νότια από την πόλη της Λευκάδας, το Νυδρί είναι ένα γνωστό και κοσμοπολίτικο τουριστικό θέρετρο όλου του νομού. Το όνομά του είναι άρρηκτα δεμένο με τα Πριγκιπονήσια, το σύμπλεγμα νησιών απέναντί του: σε αυτό ανήκουν ο Σκορπιός, το Σκορπίδι, η Σπάρτη, η Μαδουρή, η Χελώνη, το Τσοκάρι και το μεγαλύτερο από όλα, το Μεγανήσι. Στο λιμάνι του χωριού υπάρχει σήμερα ανδριάντας του Ωνάση, ενώ πίσω από το Νυδρί ρέει το ρέμα Δημοσάρι, που διασχίζει τον κάμπο και εκβάλλει στη θάλασσα και σχηματίζει έναν μεγάλο καταρράκτη ύψους 12 μέτρων.
Το πιο διάσημο από τα νησάκια είναι ο Σκορπιός. Το 1963 ο εφοπλιστής Αριστοτέλης Ωνάσης αγόρασε την αντικρινή αυτή νησίδα, που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα από το Νυδρί, πιο πίσω από τη Μαδουρή. Σήμερα ο Σκορπιός ανήκει στην οικογένεια Ριμπολόβλεφ, ενώ βόρειά του βρίσκεται το νησάκι Σκορπίδι, ιδιοκτησίας Λιβανού. Δίπλα του, η Μαδουρή απέχει μόλις 800 μέτρα από την ακτή του Νυδρίου: είναι ένα ιδιόκτητο νησάκι με έκταση 0,127 τ.χλμ. και πλούσια βλάστηση, που ανήκει στην οικογένεια Βαλαωρίτη ήδη από τον 19ο αιώνα. Εκεί δεσπόζει ένα πέτρινο αρχοντικό παραδοσιακής επτανησιακής αρχιτεκτονικής, που ανεγέρθηκε κατά την περίοδο 1859-1864, και σε αυτό το νησί μεγάλωσε, έζησε και εμπνεύστηκε τα έργα του ο εθνικός ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Κοντά βρίσκεται και η νησίδα Σπάρτη, μια κατάφυτη, ακατοίκητη κουκκίδα γης με έκταση κοντά στο μισό τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Το Νυδρί έχει και βαθιά αρχαιολογική σημασία. Ο Γερμανός αρχαιολόγος Wilhelm Dörpfeld υποστήριζε ότι στην περιοχή του Νυδρίου βρισκόταν η πρωτεύουσα του Οδυσσέα και η Ομηρική Ιθάκη. Στην περιοχή του Στενού έγιναν ανασκαφές και βρέθηκαν κυκλικοί τύμβοι της Πρώιμης και αρχής Μέσης Εποχής Χαλκού, ενώ η περιοχή της πεδιάδας του Νυδριού μέχρι και τις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Σκάρος έχουν κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.
Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας για το Νυδρί, με τις εκδρομές με σκάφος, την πεζοπορία στους καταρράκτες και την ιστορία της εποχής του Ωνάση, σύντομα στο Νυδρί Λευκάδας: Ο οδηγός για το κοσμοπολίτικο λιμάνι, τους καταρράκτες και τα Πριγκιπονήσια.
Στο νότιο άκρο της Λευκάδας, η Βασιλική είναι ένα από τα πιο ζωντανά παραθαλάσσια θέρετρα του νησιού. Ο ομώνυμος κόλπος είναι απάνεμος και φυσικά προστατευμένος, με μπλε δροσερά νερά, ενώ η παραλία της έχει αστραφτερό βότσαλο που σε σημεία μετατρέπεται σε λεπτόκοκκη άμμο. Τα ήρεμα, ζεστά νερά της είναι ιδανικά ακόμη και για τους μικρούς κολυμβητές. Ο οικισμός χωρίζεται σε δύο βασικές ζώνες, με τη μία να είναι το παραδοσιακό ψαροχώρι της Βασιλικής.
Η μεγάλη φήμη της Βασιλικής χτίστηκε πάνω στον άνεμο. Στον κόλπο πνέει ο θερμικός άνεμος «Eric» (Έρωτας), εντάσεως περίπου 5-6 μποφόρ, ο οποίος δημιουργείται από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο κατά τις μεσημεριανές ώρες και κορυφώνεται κατά το απόγευμα. Χάρη σε αυτές τις συνθήκες, η Βασιλική συγκαταλέγεται ανάμεσα στις τρεις κορυφαίες παραλίες της Ευρώπης και στις δέκα πρώτες παγκοσμίως για windsurfing. Πέρα από το windsurfing, εδώ προσφέρονται ιστιοπλοΐα, καγιάκ, SUP, καταδύσεις και άλλες δραστηριότητες.
Στην καρδιά του νησιού, σε υψόμετρο 730 μέτρων, η Εγκλουβή είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Λευκάδας. Είναι κτισμένη στους βόρειους πρόποδες του όρους Ελάτη, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Καρυάς του Δήμου Λευκάδας, και θεωρείται από τα παλαιότερα χωριά του νησιού, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021 ο πληθυσμός της ήταν 101 κάτοικοι. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.
Η Εγκλουβή φημίζεται πάνω απ' όλα για τις φακές της, καθώς η συγκεκριμένη καλλιέργεια ευνοείται από το έδαφος της περιοχής· κοντά στο χωριό, σε υψόμετρο 900 μέτρων, βρίσκεται το οροπέδιο Βουνί, όπου καλλιεργείται η φακή. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο προϊόν: η φακή Εγκλουβής συγκομίζεται από τις 15 Ιουνίου μέχρι τα μέσα Ιουλίου, καλλιεργείται χωρίς να ποτίζεται ή να ψεκάζεται, χωρίς φυτοφάρμακα ή χημικές επεμβάσεις, και ξεχωρίζει γιατί είναι μικρόσωμη, λεπτόφλουδη, ανοιχτόχρωμη, ψιλή και ανομοιόμορφη, με διαφορετικό χρωματισμό μεταξύ των σπόρων, κυρίως στις αποχρώσεις του καφέ. Κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου η Λευκάδα τιμά τη Φακή Εγκλουβής με γιορτή γύρω από το εκκλησάκι του Αγίου Δονάτου, όπου η φακή μαγειρεύεται σε μεγάλα καζάνια και προσφέρεται στους επισκέπτες απλόχερα και δωρεάν.
Λίγο έξω από την Εγκλουβή θα δείτε επίσης τους «βόλτους», πέτρινα, θολωτά, ημισφαιρικά, μερικές φορές ωοειδή οικήματα που απαντώνται μόνο εδώ. Χτίστηκαν κυρίως για την αποθήκευση της σοδειάς, αλλά και ως καταλύματα ξεκούρασης κατά τη διάρκεια του αλωνισμού, και το 1999 το Υπουργείο Πολιτισμού χαρακτήρισε όλα αυτά τα συγκροτήματα ως ιστορικό μνημείο.
Στην ορεινή Λευκάδα, στους πνιγμένους στη βλάστηση πρόποδες του βουνού της Ελάτης, η Καρυά είναι το κεφαλοχώρι του νησιού και απέχει μόλις είκοσι λεπτά οδήγησης με το αυτοκίνητο από την πόλη της Λευκάδας. Στην κεντρική πλατεία της ξαποσταίνει κανείς κάτω από βαθύσκιωτα πλατάνια. Λίγο έξω από το χωριό, στο Λιβάδι της Καρυάς, βρίσκεται η Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, που ιδρύθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα.
Η Καρυά είναι όμως κυρίως γνωστή για κάτι άλλο: την περίφημη «καρσάνικη βελονιά», μια τεχνική κεντήματος παγκόσμιας πρωτοτυπίας. Το καρσάνικο κέντημα, που απαντάται στην Καρυά Λευκάδας, αποτελεί σύλληψη και δημιουργία της Μαρίας Σταύρακα, της «Κουτσοχέρως», στις αρχές του 20ού αιώνα. Η ίδια είχε υποστεί ακρωτηριασμό στο δεξί της χέρι, όταν έπεσε από ένα δέντρο στο οποίο είχε σκαρφαλώσει· ένα δεύτερο ατύχημα δημιούργησε αναπηρία και στο άλλο της χέρι, και κεντούσε πλέον με το «κουτσό», το αριστερό. Η τεχνική που συνέλαβε, η «καφασοβελονιά», είναι μετρημένη με μαθηματική ακρίβεια.
Η ιστορία της Μαρίας ξεπέρασε γρήγορα τα όρια του νησιού. Το 1912 ιδρύθηκε στην Καρυά η πρώτη σχολή καρσάνικου κεντήματος, με βασική δασκάλα την ίδια τη Μαρία την Κουτσοχέρω. Η Ζωή Βαλαωρίτη επισκέφθηκε τη Μαρία και μετέφερε τα νέα στη βασίλισσα Σοφία, και μέσω της Βασιλικής Πρόνοιας το κέντημα έγινε γνωστό σε όλα τα ευρωπαϊκά βασιλικά σαλόνια, με παραγγελίες να φτάνουν από όλη σχεδόν την Ευρώπη. Στην Καρυά λειτουργούν σήμερα το μουσείο που δημιούργησε για χάρη της ο απόγονός της Θεόδωρος Κατωπόδης, καθώς και το μουσείο Φωνογράφου, Γραμμοφώνου, Ραδιοφώνου.
Στη βόρεια Λευκάδα, 2 χιλιόμετρα βόρεια του χωριού Καβάλος και μόλις 10 χλμ. από το κέντρο της Λευκάδας, σας περιμένει το Φαράγγι της Μέλισσας, που ανήκει στον Δήμο Σφακιωτών. Η περιήγηση στο φαράγγι διαρκεί περίπου 45 λεπτά. Η βλάστηση είναι πλούσια, ο επισκέπτης συναντά ελαιόδεντρα, πλατάνια, πεύκα και κυπαρίσσια, ενώ κατά μήκος της διαδρομής υπάρχουν και ερείπια των παλιών νερόμυλων.
Μέσα στο φαράγγι κρύβονται δύο όμορφες εκπλήξεις. Υπάρχει ένας μικρός αλλά πανέμορφος καταρράκτης που έχει νερό ακόμη και το καλοκαίρι, ενώ δέκα λεπτά πεζοπορίας πιο μέσα βρίσκεται η Σπηλιά, ένας εντυπωσιακός βράχος που σχηματίζει επιβλητικό σπήλαιο. Φορέστε άνετα παπούτσια και πάρτε μαζί σας νερό.
Πέρα από τις πιο διάσημες, η δυτική πλευρά της Λευκάδας έχει κι άλλες παραλίες που αξίζουν την επίσκεψή σας. Στη βορειοδυτική Λευκάδα, κοντά στον Άγιο Νικήτα, τα Πευκούλια είναι μία από τις πιο αγαπημένες παραλίες της περιοχής. Εδώ τα πεύκα κατηφορίζουν από τη βουνοπλαγιά μέχρι την ακρογιαλιά, δημιουργώντας κατά τόπους φυσική σκιά, ενώ η θάλασσα είναι πεντακάθαρη και η ακτή έχει το χαρακτηριστικό ψιλό λευκαδίτικο βοτσαλάκι.
Πιο νότια, κοντά στο Καλαμίτσι, η Μεγάλη Πέτρα ξεχωρίζει για το πιο άγριο τοπίο της, με μεγάλους βράχους μέσα και γύρω από τη θάλασσα, ανοιχτόχρωμη ακτή και βαθιά γαλαζοπράσινα νερά. Στην ίδια πλευρά του νησιού βρίσκονται και τα Καβαλικευτά, μια ακόμη εντυπωσιακή παραλία με βράχια, καθαρά νερά και πιο φυσικό χαρακτήρα, ιδανική αν θέλετε να δείτε μια πιο ανεπιτήδευτη πλευρά της δυτικής Λευκάδας.
Η ενδοχώρα της Λευκάδας κρύβει αρκετά γραφικά χωριά που αξίζουν μια στάση. Ο Σύβρος βρίσκεται σε υψόμετρο 230 μέτρα στους νότιους πρόποδες του όρους Ελάτη, σε απόσταση περίπου 32 χλμ. νότια-νοτιοδυτικά από την πόλη της Λευκάδας και 7 χλμ. βορειοανατολικά από τον κόλπο της Βασιλικής. Το όνομά του έχει Ομηρική προέλευση και δηλώνει τόπο εκτροφής χοίρων, ενώ οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Κοντά στο χωριό βρίσκεται και η σπηλιά Καρούχα.
Στην ανατολική ακτή του νησιού, μια σειρά παραθαλάσσιων οικισμών απλώνεται προς το Νυδρί. Η Λυγιά είναι παραθαλάσσιο χωριό στα ανατολικά παράλια της Λευκάδας, σε απόσταση περίπου 7 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης· διαθέτει μικρό λιμάνι για τα ψαροκάικα του νησιού ή σκάφη αναψυχής, αμμουδερές παραλίες, ξενοδοχειακές μονάδες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και αρκετά καταστήματα εστίασης.
Πιο νότια, η Νικιάνα απλώνεται στην ανατολική πλευρά, στο μέσον περίπου της διαδρομής από την πρωτεύουσα προς το Νυδρί, ακριβώς μεταξύ Λυγιάς και Νυδρίου, και απέχει από την πόλη της Λευκάδας 9 χλμ. Είναι ένα σχετικά νέο χωριό, ένα ψαροχώρι κτισμένο μέσα στο πράσινο, με λιμανάκι όπου δένουν αλιευτικά και εκδρομικά σκάφη. Συνεχίζοντας προς το Νυδρί, το Περιγιάλι βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. από την πόλη της Λευκάδας, ακριβώς δίπλα (βορειότερα) στο Νυδρί, με το οποίο πρακτικά φαίνονται σχεδόν ενωμένα.
Από το Νυδρί, ως ορμητήριο, ξεκινούν κάθε καλοκαίρι εκδρομικά πλοιάρια που κατακλύζουν την περιοχή με προορισμό τα νησάκια του Ιονίου. Το Μεγανήσι, ο Κάλαμος και ο Καστός είναι μικροί, καταπράσινοι παράδεισοι κοντά στη Λευκάδα: το Μεγανήσι είναι το μεγαλύτερο από τα τρία, ο Καστός ένα από τα μικρότερα κατοικημένα νησιά του Ιονίου, ενώ ο Κάλαμος είναι γεμάτος από κάθε είδος φυτά, ελιές, κουμαριές, πρίνους. Στη θαλάσσια αυτή περιοχή βρίσκεται και η Σπηλιά του Παπανικολή, μία από τις πιο γνωστές θαλάσσιες σπηλιές του Ιονίου. Η είσοδός της φτάνει περίπου τα 60 μέτρα σε πλάτος, ενώ η σπηλιά εκτείνεται για περίπου 120 μέτρα μέσα στον βράχο και λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκε ως κρυψώνα του υποβρυχίου «Παπανικολής» στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Αν βρίσκεστε στην ανατολική πλευρά, αξίζει να μάθετε για τον άνθρωπο που σημάδεψε την αρχαιολογία του νησιού. Ο Wilhelm Dörpfeld ήταν σπουδαίος Γερμανός αρχαιολόγος που δέθηκε ιδιαίτερα με τη Λευκάδα: ξεκίνησε τις ανασκαφές στα τέλη του 1880 και τις συνέχισε για περίπου 40 χρόνια. Πέθανε στις 25 Απριλίου 1940 και η ταφή του έγινε σύμφωνα με το ορθόδοξο εκκλησιαστικό τελετουργικό στη χερσόνησο της Αγίας Κυριακής, έναν χώρο που επέλεξε ο ίδιος για την τελευταία του κατοικία, ώστε να ατενίζει αιώνια την «Ιθάκη του».
Στην πόλη της Λευκάδας λειτουργούν αρκετά μικρά αλλά ενδιαφέροντα μουσεία. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκάδας στεγάζεται σε ανεξάρτητη πτέρυγα του Πολιτιστικού Κέντρου, βορειοδυτικά της πόλης, στη συμβολή των οδών Αγγέλου Σικελιανού και Νικολάου Σβορώνου, και άνοιξε για το κοινό το 1999. Η αρχαιολογική του έκθεση διαρθρώνεται σε τέσσερις αίθουσες και τα εκθέματα καλύπτουν μια μεγάλη χρονική περίοδο, από την Παλαιολιθική Εποχή μέχρι και τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους.
Η καρδιά της συλλογής συνδέεται με τον Wilhelm Dörpfeld. Η τέταρτη αίθουσα, η Προϊστορική Λευκάδα, είναι αφιερωμένη στον Γερμανό αρχαιολόγο, ο οποίος ερεύνησε πολλές θέσεις του νησιού στις αρχές του 20ού αιώνα και αναζήτησε εδώ τεκμήρια για να στοιχειοθετήσει τη θεωρία του ότι η Λευκάδα είναι η ομηρική Ιθάκη. Στη θέση Στενό Νυδριού ο Dörpfeld αποκάλυψε 33 ταφικούς τύμβους της Πρωτοελλαδικής ΙΙ περιόδου, της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Από τις ανασκαφές προέρχονται επίσης νεολιθικά λίθινα και οστέινα εργαλεία, χειροποίητα αγγεία, ανθρωπόμορφα ειδώλια, λεπίδες και αιχμές πυριτόλιθου.
Το Μουσείο Άγγελου Σικελιανού στεγάζεται στο σπίτι του ποιητή, στην οδό Κύπρου της πόλης της Λευκάδας, σε μια οικία που αγοράστηκε από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας το 2009 και εγκαινιάστηκε ως μουσείο στις 6 Οκτωβρίου 2017. Το μουσείο ρίχνει φως στις ιδέες, την προσωπικότητα και τη διαδρομή της ζωής του κορυφαίου λυρικού ποιητή Άγγελου Σικελιανού. Στα εκθέματα περιλαμβάνονται σπάνιες εκδόσεις και χειρόγραφα, αλληλογραφία ανάμεσα στον Άγγελο και την Εύα, φωτογραφικό υλικό, ταινίες και ηχογραφημένες απαγγελίες, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους τους επισκέπτες.
Αφιερωμένο σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους ανθρώπους που γέννησε το νησί, το Ιστορικό Κέντρο Λευκάδιου Χερν στεγάζεται σε αίθουσα στο ισόγειο του Πολιτιστικού Κέντρου της Λευκάδας, στην οδό Σικελιανού 1, και εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουλίου 2014. Ο Λευκάδιος Χερν (Patrick Lafcadio Hearn) γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1850 στο νησί της Λευκάδας, και το δεύτερο όνομά του, «Λευκάδιος», του δόθηκε προς τιμήν του νησιού όπου γεννήθηκε. Η μητέρα του ήταν Ελληνίδα, η Ρόζα Κασιμάτη, καταγόμενη από τα Κύθηρα, ενώ τον Ιανουάριο του 1896 ο Χερν έγινε Ιάπωνας πολίτης, παίρνοντας το νόμιμο όνομα Yakumo Koizumi. Το κέντρο περιέχει πρώτες εκδόσεις, σπάνια βιβλία και ιαπωνικά συλλεκτικά αντικείμενα, καθώς και φωτογραφίες, κείμενα και εκθέματα από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του.
Στην οδό Καλκάνη 12 της πόλης της Λευκάδας λειτουργεί το Μουσείο Φωνογράφου, που στεγάζει μια ξεχωριστή συλλογή: φωνογράφους, δίσκους, σπάνια χρηστικά αντικείμενα, διακοσμητικά, νομίσματα, σφραγίδες και φωτογραφίες.
Στην οδό Στεφανίτση 2 βρίσκεται το Λαογραφικό Μουσείο της φιλαρμονικής «Ορφέας», που φιλοξενεί πάνω από 1.000 χρηστικά αντικείμενα της αγροτικής ζωής της Λευκάδας, εργαλεία, σκεύη, αλλά και παραδοσιακές φορεσιές και κεντήματα. Είναι μια εξαιρετική στάση αν θέλετε να αποκτήσετε μια ολοκληρωμένη εικόνα του πώς ζούσαν οι Λευκαδίτες στο παρελθόν.
Η Λευκάδα είναι το μοναδικό νησί του Ιονίου στο οποίο μπορείτε να φτάσετε οδικώς χωρίς να χρειαστείτε πλοίο, μέσω της κινητής γέφυρας που τη συνδέει με την Ακαρνανία, της πλωτής γέφυρας της Αγίας Μαύρας, που εξυπηρετεί ακριβώς αυτή τη σύνδεση του νησιού με τη στεριά. Η οδική διαδρομή από την Αθήνα διαρκεί περίπου 4,5 ώρες, με τις πηγές να δίνουν την απόσταση από 360 έως 378 χλμ., ενώ η λειτουργία της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου διευκολύνει σημαντικά τη σύνδεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς και με το λιμάνι της Πάτρας (170 χλμ.). Από τη Θεσσαλονίκη η απόσταση δίνεται από 377 χλμ. (περίπου 4,5 ώρες) έως 420 χλμ. (περίπου 5 ώρες). Η Λευκάδα δεν διαθέτει δικό της αεροδρόμιο, εξυπηρετείται όμως από το Αεροδρόμιο Ακτίου, το οποίο απέχει περίπου 18 χλμ. από την πόλη του νησιού.
Όσο για την εποχή, η καλύτερη περίοδος για επίσκεψη είναι από τα μέσα Ιουνίου έως τις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ για όσους θέλουν να αποφύγουν την πολυκοσμία ιδανικές είναι τα τέλη της άνοιξης (Απρίλιος-Μάιος) ή οι αρχές του φθινοπώρου (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος).
Αν αναζητάτε διαμονή στη Λευκάδα, μπορείτε να εξερευνήσετε τις επιλογές και να φιλτράρετε με βάση τα ενδιαφέροντά σας, από παραθαλάσσια καταλύματα στη δυτική και την ανατολική πλευρά έως πετρόχτιστα καταλύματα στην ορεινή ενδοχώρα. Καλές βάσεις για να εξερευνήσετε το νησί είναι η πόλη της Λευκάδας, το Νυδρί στα ανατολικά, η Βασιλική στα νότια και ο Άγιος Νικήτας στα βορειοδυτικά. Δείτε όλες τις επιλογές διαμονής της Travelmyth για τη Λευκάδα και βρείτε το κατάλυμα που ταιριάζει στο δικό σας ταξίδι.