7,258,491 ξενοδοχείασε 60 κατηγορίες
Στην Ύδρα η κυκλοφορία αυτοκινήτων απαγορεύεται σχεδόν παντού, με ελάχιστες υπηρεσιακές εξαιρέσεις. Οι περισσότερες μετακινήσεις γίνονται με τα πόδια, με ζώα μεταφοράς ή με θαλάσσιο ταξί. Αυτή η ησυχία είναι σήμερα μέρος της γοητείας της Ύδρας, ενός νησιού που γνώρισε μεγάλη ναυτική ακμή τον 18ο και τις αρχές του 19ου αιώνα, συνδέθηκε με τον Λέοναρντ Κοέν τη δεκαετία του ’60 και φιλοξενεί σήμερα εκθέσεις σύγχρονης τέχνης του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ στα παλιά Σφαγεία.
Στην ομάδα της Travelmyth, της μηχανής αναζήτησης διαμονής που εξειδικεύεται στις εξατομικευμένες προτάσεις ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες κάθε χρήστη, ετοιμάσαμε αυτόν τον οδηγό για να σας ξεναγήσει στα αξιοθέατα της Ύδρας: από τα πλακόστρωτα σοκάκια και τα αρχοντικά των καπεταναίων μέχρι τις δίδυμες μονές πάνω στο βουνό, τα μουσεία της Επανάστασης του 1821 και τις παραλίες στα γαλαζοπράσινα νερά του Σαρωνικού. Πάνω από είκοσι σημεία ενδιαφέροντος, χωρισμένα όπως θα τα ζήσετε σε μια ή δύο μέρες περιπάτου στο νησί.
Φτάνοντας με το πλοίο, η πρώτη εικόνα της Ύδρας είναι ολόκληρη μπροστά σας: ένα αμφιθεατρικό λιμάνι, με τα πέτρινα σπίτια απλωμένα γύρω από τα γαλήνια νερά σαν κέλυφος. Ο κεντρικός παραλιακός δρόμος, η οδός Παύλου Κουντουριώτη, ολοκληρώθηκε το 1912 και εκτείνεται από την περιοχή Πέταλο μέχρι το άγαλμα του Μιαούλη, μαζεύοντας καφέ, εστιατόρια, καταστήματα και τα δεμένα ιστιοπλοϊκά της κοσμοπολίτικης Ύδρας.
Από εκεί, αφεθείτε στα σοκάκια. Τα πλακόστρωτα καλντερίμια του οικισμού ανηφορίζουν προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώνοντας τις γειτονιές με στενά διαβατικά και κρυφές πλατείες. Τα σπίτια έχουν τις χαρακτηριστικές χρωματιστές πόρτες και παράθυρα με τα λευκά περιγράμματα, οι τοίχοι είναι από ντόπια πέτρα, και η συνολική εικόνα είναι τέτοια που ολόκληρος ο οικισμός έχει ανακηρυχθεί διατηρητέος. Ο ήχος των ροδών από τα ξύλινα καρότσια στα πλακάκια θα συνοδεύει τις βόλτες σας, μια λεπτομέρεια που θυμίζει αμέσως πως εδώ ο χρόνος κυλάει διαφορετικά.
Στο τέλος του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα, η ναυτιλιακή ακμή της Ύδρας έφερε πλούτο και έχτισε αρχοντικά. Ανάμεσα στα μεγάλα καπετανόσπιτα που ξεχωρίζουν ακόμη γύρω από το λιμάνι είναι εκείνα των Κουντουριώτη, Τομπάζη, Τσαμαδού, Κριεζή, Βούλγαρη, Μπουντούρη και Σαχτούρη. Είναι ενδεικτικά της τάσης των πολυταξιδεμένων Υδραίων της εποχής να δίνουν στις κατοικίες τους μια ευρωπαϊκή φινέτσα, με ψηλοτάβανα δωμάτια, ξύλινα ζωγραφιστά ταβάνια, τοιχογραφίες και επίσημες σάλες δίπλα στους γυναικωνίτες.
Κάποια από τα αρχοντικά είναι σήμερα μουσεία (Λαζάρου και Παύλου Κουντουριώτη), άλλα στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες (το αρχοντικό Τσαμαδού φιλοξενεί τη Σχολή Εμπορικού Ναυτικού, το αρχοντικό Τομπάζη το παράρτημα της ΑΣΚΤ), και κάποια άλλα, όπως το αρχοντικό του Βούλγαρη με την ονομασία Villa Hydrea, λειτουργούν ως χώροι φιλοξενίας. Όλα μαζί συνθέτουν ένα ζωντανό αρχιτεκτονικό σύνολο που είναι αδιαχώριστο από την ιστορία του 1821: για τον Αγώνα, η Ύδρα πρόσφερε 120 πλοία και περίπου 5.400 ναύτες, και μαζί με τις Σπέτσες και τα Ψαρά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ναυτική επικράτηση.
Το αρχοντικό του Λαζάρου Κουντουριώτη, του χρηματοδότη και πολιτικού της Επανάστασης, είναι σήμερα παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου και ένα από τα πιο σημαντικά μουσεία της Ύδρας. Το επιβλητικό πέτρινο κτίριο διατηρεί τον περίφημο «καλό οντά», δηλαδή το επίσημο δωμάτιο υποδοχής, καθώς και το δωμάτιο του ναργιλέ, με έπιπλα και τοιχογραφίες της εποχής.
Η μόνιμη έκθεση περιλαμβάνει προσωπικά αντικείμενα της οικογένειας, ναυτικά κειμήλια και τεκμήρια από τη συμβολή των Υδραίων στην Επανάσταση. Δύο επιπλωμένα δωμάτια αναπαριστούν την κατοικία του πατριάρχη της οικογένειας, και μια συλλογή ζωγραφικής και λαϊκής τέχνης συμπληρώνει την επίσκεψη. Είναι το ιδανικό σημείο για να αποκτήσετε μια ολοκληρωμένη εικόνα για τους Υδραίους καπεταναίους πριν συνεχίσετε τη βόλτα σας στις υπόλοιπες οικίες-μουσεία.
Στην προνομιακή θέση πάνω από το λιμάνι, ανάμεσα στα πεύκα, στέκει το αρχοντικό του Παύλου Κουντουριώτη, του ναυάρχου που έγινε ο πρώτος Πρόεδρος της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, με θητείες το 1924-1926 και το 1926-1929. Σήμερα στεγάζει το Μουσείο Οικογένειας Κουντουριώτη, με προσωπικά αντικείμενα της οικογένειας, έπιπλα και έργα τέχνης που αποκαλύπτουν την καθημερινότητα των Υδραίων στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα.
Η θέα από τη βεράντα του αρχοντικού προς το λιμάνι αξίζει από μόνη της την επίσκεψη. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η Ύδρα έχει δώσει στην Ελλάδα πέντε πρωθυπουργούς και τον πρώτο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ένα μέγεθος πολιτικής κληρονομιάς που αποτυπώνεται και στο μνημείο των Πέντε Πρωθυπουργών στα Καλά Πηγάδια.
Το τετραώροφο αρχοντικό του ναυάρχου Εμμανουήλ Τομπάζη και της Ξανθής Σαχίνη στέκει στα δυτικά της πόλης, κοντά στο άγαλμα του Κουντουριώτη. Από το 1936, με πρωτοβουλία του ζωγράφου Περικλή Βυζάντιου και του τότε διευθυντή της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, το αρχοντικό παραχωρήθηκε στη Σχολή και λειτουργεί από τότε ως παράρτημά της στην Ύδρα.
Το ισόγειο έχει μια αίθουσα 150 περίπου τετραγωνικών μέτρων, ενώ οι ανώτεροι όροφοι λειτουργούν ως φοιτητικός ξενώνας και ατελιέ. Στους χώρους έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς προσωπικότητες των τεχνών και των γραμμάτων όπως ο Marc Chagall και ο συγγραφέας Pierre Daninos, ενώ οι εσωτερικοί τοίχοι του αρχοντικού διακοσμούνται από έργα που απεικονίζουν ιστορικά γεγονότα και πλοία της εποχής του 1821. Στο πλαίσιο των ετήσιων δραστηριοτήτων της Σχολής, οργανώνονται και εκθέσεις ανοιχτές στο κοινό.
Στο ίδιο πέτρινο κτίριο που οι Υδραίοι καραβοκύρηδες Αναστάσιος Τσαμαδός και Αθανάσιος Κουλουράς ανέγειραν μεταξύ 1780 και 1810, στεγάζεται από το 1930 μία από τις παλαιότερες εν λειτουργία σχολές ναυτικής εκπαίδευσης στον κόσμο. Η ιστορία της ξεκινά από το 1749, με ένα μικρό σχολείο που ίδρυσε η Δημογεροντία στην εκκλησία του Αγίου Βασιλείου και που εξελίχθηκε σταδιακά σε ναυτική σχολή με την ονομασία «Η Ναυτική της Ύδρας Σχολή».
Η Σχολή λειτουργεί ως δημόσια Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού και σήμερα εκπαιδεύει νέους αξιωματικούς. Το αρχοντικό από μόνο του αξίζει την προσοχή: η πέτρινη ογκώδης πρόσοψη με τα ψηλά παράθυρα και η εσωτερική διακόσμηση δίνουν ένα ζωντανό δείγμα αρχιτεκτονικής του τέλους του 18ου αιώνα. Η επίσκεψη στους κοινόχρηστους χώρους είναι εφικτή κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους.
Στο κέντρο του λιμανιού δεσπόζει ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το «Μοναστήρι», όπως το λένε οι Υδραίοι, αναφερόμενοι στην παλαιότερη μοναστική φάση του ναού. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με τρούλο, κτισμένη τον 17ο αιώνα και ανοικοδομημένη μετά από σεισμό του 1750. Τα μαρμάρινα καμπαναριά, το ξυλόγλυπτο τέμπλο, οι βυζαντινές εικόνες και οι πολυέλαιοι μαρτυρούν το πέρασμα του χρόνου.
Στα παρακείμενα κτίρια λειτουργεί το Εκκλησιαστικό και Βυζαντινό Μουσείο «Άγιος Μακάριος Νοταράς», με μια αξιόλογη συλλογή ιερατικών κειμηλίων, εικόνων από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, ευαγγελίων και αμφίων. Όνομά του δόθηκε από τον Άγιο Μακάριο, Μητροπολίτη Κορίνθου που πέρασε σημαντικό μέρος της ζωής του στην Ύδρα. Για όσους ενδιαφέρονται για βυζαντινή τέχνη, η επίσκεψη συνδυάζεται εύκολα με τον Καθεδρικό Ναό στην ίδια στάση.
Λίγα μέτρα από το λιμάνι, σε ένα νεοκλασικό κτίριο, στεγάζεται το Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας. Είναι μία από τις πιο ολοκληρωμένες πηγές για τη ναυτική και επαναστατική ιστορία του νησιού, με αρχειακό υλικό από τους Αγώνες των Υδραίων στην Επανάσταση του 1821, εκθέματα από πλοία και ναυτικά σκεύη, χάρτες, νομίσματα, όπλα και προσωπικά αντικείμενα Υδραίων αγωνιστών.
Το μουσείο διαθέτει επίσης βιβλιοθήκη με σπάνιες εκδόσεις, ενώ φιλοξενεί κατά καιρούς και προσωρινές εκθέσεις. Η εμπειρία είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για ταξιδιώτες με ενδιαφέρον στη ναυτική κληρονομιά και αποτελεί μια από τις πρώτες στάσεις που προτείνουν οι ξεναγοί, καθώς δίνει το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθετούνται όλα τα υπόλοιπα αξιοθέατα.
Σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία του οικισμού λειτουργεί από το 1890 το φαρμακείο της οικογένειας Ραφαλιά, ένα από τα παλαιότερα φαρμακεία της Ελλάδας που σώζει την αρχική του μορφή. Το ίδρυσε ο Ευάγγελος Ραφαλιάς (1869-1936) όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Αθήνα, ενώ η οικογένεια Ραφαλιά έχει παρουσία στο νησί από τον 16ο αιώνα.
Στα ξύλινα ράφια στέκουν ακόμη τα χρωματιστά γυάλινα μπουκάλια με τα χειροποίητα φάρμακα, οι ασπιρίνες της εποχής, τα κινίνα. Αριστερά από την είσοδο σώζεται το παλιό «εργαστήριο» όπου ο φαρμακοποιός παρασκεύαζε τα σκευάσματα. Σήμερα τη διαχείριση έχει αναλάβει ο εγγονός του ιδρυτή, ο επίσης Ευάγγελος Ραφαλιάς, που συνεχίζει την παράδοση από το 1978. Το φαρμακείο λειτουργεί κανονικά και δεν χρειάζεται εισιτήριο εισόδου, αρκεί να σεβαστείτε τη λειτουργία του.
Στο ανατολικό άκρο του λιμανιού στέκει ο ανδριάντας του Ανδρέα Μιαούλη, του εμβληματικού ναυάρχου της Επανάστασης. Δίπλα του, ο ένας από τους δύο προμαχώνες που προστάτευαν το λιμάνι στα χρόνια του Αγώνα, με τα κανόνια του ακόμη στις θέσεις τους. Στην προκυμαία από κάτω σώζονται οι σκουριασμένες αλυσίδες που έκλειναν παλιά την είσοδο του λιμανιού, σε ένα σημείο που πολλοί προσπερνούν χωρίς να το προσέξουν, αλλά αξίζει να σταθείτε για λίγο.
Πλέοντας λίγο πιο πέρα, μεταξύ Παλαμίδα και Μώλου, θα δείτε στη θάλασσα έναν απόκρημνο βράχο με λιγοστά πεύκα στην κορυφή, το Ζάστανο. Σύμφωνα με τοπικό θρύλο που οι ντόπιοι αφηγούνται από γενιά σε γενιά, ο βράχος συνδέεται με μια μυθική ιστορία της προϊστορίας του νησιού. Ο οδηγός του θαλάσσιου ταξί, απασχολημένος καθώς θα είναι με το να σας δείχνει βίλες επώνυμων, ίσως παραλείψει να σας το επισημάνει.
Ανηφορίζοντας από το λιμάνι προς τα δυτικά, μπαίνετε στην Κιάφα, την πιο παλιά συνοικία της Ύδρας. Θεωρείται πως άρχισε να δημιουργείται τον 15ο αιώνα, όταν οι πρώτοι κάτοικοι αναζητούσαν προστασία από τις πειρατικές επιδρομές. Γι' αυτό και τα σπίτια κτίστηκαν ψηλά στον βράχο, με αμυντικό χαρακτήρα: ψηλούς μαντρότοιχους, στενά σοκάκια και θολοσκέπαστα «διαβατικά» που συνέδεαν τα διαφορετικά οικιστικά συμπλέγματα.
Τα έντονα χρώματα των σπιτιών και των εκκλησιών δίνουν στη συνοικία την ιδιαίτερη αύρα της. Ξεχωρίζει ο ναός της Γέννησης της Θεοτόκου, ένας από τους παλαιότερους της συνοικίας, καθώς και της Αγίας Παρασκευής, κοντά στην οποία υπάρχει ένα από τα καλύτερα σημεία θέας προς το λιμάνι. Η Κιάφα είναι από τις γειτονιές όπου διατηρείται ακόμη έντονα η καθημερινή ζωή των ντόπιων.
Κοντά στο καστροδημαρχείο ξεκινάει η οδός Ανδρέα Μιαούλη, με τις παραδοσιακές ταβέρνες και τα πολύχρωμα μανάβικα. Από εκεί ανηφορίζετε προς τα Καλά Πηγάδια, μια ήσυχη συνοικία με δροσιά, καθώς εκεί βρίσκονταν στο παρελθόν τα πηγάδια που τροφοδοτούσαν την πόλη με πόσιμο νερό. Στη διαδρομή σας θα συναντήσετε την πλατεία Ναυάρχου Νικολάου Βότση και τη μικρότερη πλατεία των Πέντε Πρωθυπουργών με το μνημείο τους.
Η γειτονιά αποτυπώνει μια διαφορετική όψη της Ύδρας: λιγότερο κοσμοπολίτικη, πιο οικογενειακή, με τις αυλές των σπιτιών γεμάτες γλάστρες και κατοικίδια. Είναι ιδανικό σημείο για μια μεσημεριανή στάση μακριά από τις πιο φωτογραφημένες πλατείες του λιμανιού.
Σύμφωνα με την παράδοση, τα Καμίνια πήραν το όνομά τους όταν Σιφναίοι αγγειοπλάστες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και δημιούργησαν εκεί τα καμίνια τους. Σήμερα είναι μία από τις πιο γραφικές γειτονιές της Ύδρας, ιδιαίτερα όταν τη βλέπει κανείς από τη θάλασσα: τα σπιτάκια σχηματίζουν συμπλέγματα που μοιάζουν σαν εικόνα του 19ου αιώνα.
Από το λιμάνι, μια ωραία διαδρομή σας οδηγεί προς τα εκεί περπατώντας: από το Περίπτερο και τη Σπηλιά, περνώντας από την πευκόφυτη συνοικία Αυλάκι, μπαίνετε στα Καμίνια. Εκεί μπορείτε να συνεχίσετε ευθεία και να καταλήξετε παραλιακά στο λιμανάκι των Καμινίων, ή να στρίψετε αριστερά στο καλντερίμι της οδού Μητροπολίτη Καλαφάτη για μια πληρέστερη βόλτα στον οικισμό. Ντόπιοι και επισκέπτες κάνουν συχνά αυτόν τον περίπατο, ειδικά αργά το απόγευμα όταν το φως δίνει στις πέτρες χρυσαφένιες αποχρώσεις.
Ανατολικά του κεντρικού λιμανιού, σε απόσταση 30 περίπου λεπτών με τα πόδια, βρίσκεται το Μανδράκι, το παλιό πολεμικό λιμάνι του νησιού, συνδεδεμένο με τη ναυτική ιστορία της Ύδρας. Σήμερα είναι ένας μικρός όρμος με αμμώδη παραλία, ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα και μια ήρεμη ατμόσφαιρα που έρχεται σε αντίθεση με τη ζωντάνια του κεντρικού λιμανιού.
Στον δρόμο προς το Μανδράκι θα συναντήσετε ίχνη της παλιάς ναυπηγικής δραστηριότητας, υπολείμματα από ταρσανάδες όπου κατασκευάζονταν τα πλοία, και η ίδια η παραλία προσφέρει την πιο εύκολη πρόσβαση σε καθαρά νερά για όσους θέλουν να αποφύγουν το θαλάσσιο ταξί. Από το Μανδράκι μπορείτε να συνεχίσετε με πεζοπορία προς πιο απομονωμένες παραλίες ή προς τη Μονή Αγίου Νικολάου ψηλότερα στο βουνό.
Δυτικά του κεντρικού λιμανιού, σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων (γύρω στα 40-45 λεπτά με τα πόδια ή λίγα λεπτά με θαλάσσιο ταξί), απλώνεται ο μικρός οικισμός του Βλυχού. Είναι ένα από τα πιο γραφικά σημεία του νησιού: πέτρινα σπίτια, ένα μικρό λιμανάκι, η παραλία με άμμο και χαλίκι που το Forbes ξεχώρισε ως μία από τις ομορφότερες της Ευρώπης, και ένα παραδοσιακό πέτρινο γεφύρι που περνά πάνω από τον χείμαρρο λίγο πριν από τη θάλασσα.
Η περιοχή είναι ιδανική για χαλαρή διαμονή, καθώς βρίσκεται αρκετά μακριά από την κίνηση του λιμανιού, αλλά και αρκετά κοντά για να φτάσετε με τα πόδια. Στον δρόμο προς τον Βλυχό περνάτε πάνω από παραλίες και μέσα από παραδοσιακά λιθόστρωτα μονοπάτια. Κοντά στον Βλυχό βρίσκεται η παραλία των Πλακών, με τα πλακωτά βράχια που της έδωσαν το όνομα.
Ψηλά πάνω από την πόλη, σε υψόμετρο που πλησιάζει τα 500 μέτρα, στέκουν οι δίδυμες μονές του Προφήτη Ηλία (ανδρώα) και της Αγίας Ευπραξίας (γυναικεία). Η Μονή του Προφήτη Ηλία ιδρύθηκε το 1813 από αγιορείτες πατέρες, τους λεγόμενους «Κολλυβάδες», και το καθολικό της εγκαινιάστηκε το 1815, την ημέρα των Εισοδίων της Θεοτόκου. Η μονή γιορτάζει με λαμπρότητα στις 20 Ιουλίου, την ημέρα της εορτής του Προφήτη Ηλία.
Η ιστορία της μονής συνδέεται και με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη: μετά τη σύγκρουσή του με τον τότε προεστό Γεώργιο Κουντουριώτη στον εμφύλιο του 1825, ο Γέρος του Μοριά κρατήθηκε εδώ το 1825 για περίπου τέσσερις μήνες, σε ένα κελί που σήμερα σώζεται. Μαζί του ήταν φυλακισμένοι σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως οι αδελφοί Δεληγιάννη και ο Γεώργιος Σισίνης.
Η πρόσβαση γίνεται με ανηφορική πεζοπορία περίπου μίας ώρας από τη Χώρα. Το ανέβασμα είναι κουραστικό αλλά ανταμείβεται από τη θέα και την ηρεμία. Αν συνεχίσετε λίγο ακόμη ψηλότερα, σε σύνολο δύο ωρών και είκοσι λεπτών πεζοπορίας από την αφετηρία, φτάνετε στην Κορυφή του Έρωτος, το ψηλότερο σημείο του νησιού.
Πέρα από τις μονές του Προφήτη Ηλία και της Αγίας Ευπραξίας, η Ύδρα φιλοξενεί και άλλα ιστορικά μοναστήρια. Η Μονή Αγίου Νικολάου, στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, είναι προσβάσιμη με πεζοπορία από το Μανδράκι. Στο ανατολικό άκρο της Ύδρας βρίσκεται η Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου της Ζούρβας, κοντά στον φάρο της Ζούρβας, σε μία από τις πιο απομακρυσμένες και ήσυχες περιοχές του νησιού. Η Μονή Αγίας Ματρώνας και η Μονή Αγίας Τριάδας συμπληρώνουν την εικόνα της μοναστικής Ύδρας. Όλες είναι ζωντανές μοναστικές κοινότητες και τις επισκέπτονται σχετικά λίγοι ταξιδιώτες, γι’ αυτό και αποτελούν εξαιρετική εναλλακτική για όσους θέλουν να γνωρίσουν μια πιο διακριτική όψη του νησιού.
Η σύγχρονη Ύδρα είναι από τους πιο αναγνωρισμένους προορισμούς σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Το ΔΕΣΤΕ (DESTE Foundation for Contemporary Art), που ιδρύθηκε το 1983 από τον συλλέκτη Δάκη Ιωάννου, άνοιξε το 2009 ένα project space στα παλιά Σφαγεία του νησιού, αφού ο Δήμος του παραχώρησε τον χώρο το 2008. Από τότε, κάθε καλοκαίρι γύρω από το θερινό ηλιοστάσιο, εγκαινιάζεται μια νέα έκθεση ή site-specific εγκατάσταση που τραβά την προσοχή του διεθνούς καλλιτεχνικού κόσμου. Στη σειρά των εκθέσεων έχουν περιληφθεί έργα από Maurizio Cattelan (2010), Kiki Smith (2019), Jeff Koons (2022) και George Condo (2024).
Στην ίδια καλλιτεχνική ατμόσφαιρα εντάσσεται και το Hydra School Project, μια ετήσια καλοκαιρινή έκθεση σύγχρονης τέχνης που έχει συνδεθεί ιδιαίτερα με το παλιό Σαχτούρειο Σχολείο. Συμπληρωματικά, η Αίθουσα Τέχνης και Συναυλιών «Μελίνα Μερκούρη», ένα νεοκλασικό κτίριο κοντά στο λιμάνι, λειτουργεί ως χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων όλο τον χρόνο, με εκθέσεις, μουσικές παραστάσεις και διαλέξεις. Η Οικία & Ατελιέ Παναγιώτη Τέτση διατηρεί το ατελιέ του ζωγράφου και λειτουργεί ως χώρος μνήμης αφιερωμένος στο έργο του.
Η Σοφία Λόρεν βρέθηκε στην Ύδρα για τα γυρίσματα της ταινίας «Το Παιδί και το Δελφίνι», που κυκλοφόρησε το 1957 και θεωρείται η πρώτη μεγάλη χολιγουντιανή παραγωγή που γυρίστηκε στην Ελλάδα. Η εικόνα της Λόρεν να βγαίνει από τη θάλασσα της Ύδρας έγινε σύμβολο και άνοιξε τον δρόμο για τον διεθνή τουρισμό στα ελληνικά νησιά. Ένας παραδοσιακός ανεμόμυλος του νησιού, ο «Μύλος της Λόρεν» όπως τον λένε σήμερα οι Υδραίοι, χρησιμοποιήθηκε ως τοποθεσία γυρισμάτων· έκτοτε γίνεται και αυτός σημείο αναφοράς, ενώ τα τελευταία χρόνια φωτίζεται περιοδικά για κοινωνικά μηνύματα.
Λίγα χρόνια αργότερα, τη δεκαετία του ’60, η Ύδρα έγινε το αγαπημένο κρησφύγετο μιας ολόκληρης γενιάς καλλιτεχνών. Ο Καναδός ποιητής και τραγουδοποιός Λέοναρντ Κοέν εγκαταστάθηκε στην Ύδρα το 1960 και εκεί γνώρισε τη Μαριάν Ιλέν, τη γυναίκα που συνδέθηκε με το περίφημο «So Long, Marianne». Με την Ύδρα συνδέθηκαν, σύμφωνα με πολλές αφηγήσεις και ταξιδιωτικές αναφορές, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, η Μαρία Κάλλας, ο Rex Harrison, ο Peter Ustinov, οι Rolling Stones και ο Eric Clapton. Η Ύδρα δεν έχει διεύθυνση με αριθμό για το σπίτι του Κοέν, καθώς οι ταχυδρόμοι, όπως λένε οι Υδραίοι, ξέρουν τα πάντα από καρδιάς. Όσοι επισκέπτονται το νησί για να βρουν τα ίχνη του ποιητή, ψάχνουν την οδό που σήμερα έχει το όνομά του.
Η βόλτα στις γειτονιές των διασήμων συνοδεύεται με ένα αμυγδαλωτό από το ιστορικό ζαχαροπλαστείο Τσαγκάρη, που εγκαινιάστηκε το 1930 και έγινε ένα από τα γλυκά που γοήτευσαν τη Σοφία Λόρεν όταν γύριζε εδώ. Ένα φλιτζάνι ελληνικό καφέ, ένα αμυγδαλωτό και η θέα του λιμανιού, η ίδια εμπειρία που έζησαν χιλιάδες επισκέπτες των τελευταίων εξήντα χρόνων.
Παρά την έλλειψη μεγάλων αμμουδιών, η Ύδρα διαθέτει σειρά από όμορφες παραλίες με πεντακάθαρα νερά. Δίπλα στο λιμάνι βρίσκονται οι δίδυμες βραχώδεις «πλατφόρμες» της Σπηλιάς και της Υδρονέτας, δύο σημεία ιδανικά για βουτιές στα βαθιά νερά. Στα δυτικά, σε απόσταση περίπου δέκα λεπτών με τα πόδια, βρίσκεται το μικρό Αυλάκι, ένα όμορφο σημείο κάτω από τον παραλιακό δρόμο· πριν το υπολογίσετε για μπάνιο, ελέγξτε τοπικά αν η πρόσβαση επιτρέπεται, καθώς κατά περιόδους έχει κλείσει λόγω κατολισθήσεων. Λίγο πιο μακριά, η οργανωμένη παραλία του Μικρού Καμινιού προσφέρει ομπρέλες, ξαπλώστρες και μπαρ.
Η παραλία του Βλυχού, με άμμο και χαλίκι, και τα πλακωτά βράχια των Πλακών είναι ίσως η πιο γνωστή. Στο νότιο άκρο του νησιού, η παραλία Μπίστι είναι από τις πιο εντυπωσιακές: γαλαζοπράσινα νερά, πεντακάθαρο κρυσταλλένιο βυθό και ένα πυκνό πευκόφυτο δάσος που αγκαλιάζει την παραλία και προσφέρει σκιά τα μεσημέρια. Πιο απομονωμένες είναι οι παραλίες του Αγίου Νικολάου, του Μώλου και, για όσους αναζητούν την πλήρη απομόνωση, οι παραλίες Νήσιζα, Λιμνιόνιζα, Καουμίθι και Κλιμάκι. Η πρόσβαση στις μακρινές παραλίες γίνεται κυρίως με θαλάσσιο ταξί ή με πεζοπορία.
Η Ύδρα είναι 35 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά και η πρόσβαση γίνεται αποκλειστικά με πλοίο, καθώς δεν υπάρχει αεροδρόμιο στο νησί ούτε άμεση οδική σύνδεση. Από το λιμάνι του Πειραιά εκτελούνται καθημερινά δρομολόγια προς την Ύδρα όλο τον χρόνο, με συχνότερες συνδέσεις την περίοδο υψηλής ζήτησης, από εταιρείες όπως η Alpha Lines, η Hellenic Seaways/Blue Star Ferries και η Magic Sea Ferries. Με τα ταχύπλοα η διαδρομή ξεκινά από περίπου 1 ώρα και 5 λεπτά και μπορεί να φτάσει λίγο πάνω από 2 ώρες, ανάλογα με το πλοίο, την εταιρεία και τις ενδιάμεσες στάσεις.
Εναλλακτικά, για όσους έρχονται οδικώς από Αθήνα, η πιο άμεση επιλογή είναι η διαδρομή ως το Μετόχι και από εκεί το πέρασμα με σκάφος ή θαλάσσιο ταξί προς την Ύδρα. Ανάλογα με τα δρομολόγια, υπάρχουν και επιλογές μέσω Ερμιόνης ή Πόρου/Γαλατά. Η καλύτερη εποχή για επίσκεψη εξαρτάται από το ενδιαφέρον σας: άνοιξη και αρχές καλοκαιριού (Απρίλιος–Ιούνιος) για χαλαρή εξερεύνηση χωρίς πλήθος, καλοκαίρι για βουτιές, φθινόπωρο (Σεπτέμβριος–αρχές Οκτωβρίου) για ζεστή ακόμη θάλασσα με λιγότερους επισκέπτες. Πάσχα και Χριστούγεννα είναι περίοδοι με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, αν και πολλά καταστήματα κλείνουν τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.
Μέσα στο νησί, οι μετακινήσεις γίνονται με τα πόδια, οι αποστάσεις είναι σχετικά μικρές, με τα γαϊδουράκια που αναλαμβάνουν τη μεταφορά αποσκευών, ή με τα θαλάσσια ταξί που συνδέουν το λιμάνι με τις πιο απομακρυσμένες παραλίες και οικισμούς. Για διαμονή στην Ύδρα, η ποικιλία επιλογών είναι μεγάλη, από οικονομικά καταλύματα μέχρι αρχοντικά μετατρεπόμενα σε ξενοδοχεία με μπουτίκ χαρακτήρα και καταλύματα που έχουν υιοθετήσει κάποιες πρακτικές βιωσιμότητας. Ξεκινήστε από τη σελίδα μας για την Ύδρα στην Travelmyth, όπου θα βρείτε όλες τις κατηγορίες, από ιστορικά καταλύματα σε αρχοντικά μέχρι ξενοδοχεία με μπουτίκ χαρακτήρα, ή, αν θέλετε να ξυπνάτε με θέα στο γαλάζιο του Σαρωνικού, φιλτράρετε για παραλιακή διαμονή.